Xalet del Catllaràs, Schronisko górskie i obiekt kulturowy w La Pobla de Lillet, Hiszpania

Xalet del Catllaràs to prostokątny budynek z parterem, piętrem i poddaszem, którego wnętrze nakrywa sklepienie łańcuchowe, na zewnątrz ostrołukowe, a jego krawędź tworzy kalenicę. Elewacje otwierają się oknami mansardowymi pod ukośnymi, lekko ostrołukowymi daszkami, a lekka żelazna klatka schodowa zastąpiła półkoliste murowane schody, które niegdyś występowały przed lico. Ściany boczne mają niewiele otworów.

Budynek został zbudowany w latach 1901-1903 przez spółkę Asland i służył początkowo jako rezydencja brytyjskich inżynierów kierujących operacjami wydobywania węgla w regionie. Ta wczesna faza określiła jego rolę jako schronienia pracowników w przemyśle górniczym.

Nazwa budynku pochodzi od serry del Catllaràs, gdzie stoi, powyżej sanktuarium w Falgars. Wewnątrz sześć mieszkań przydzielano według rangi zawodowej: personel techniczny i obsługa na parterze, kierownicy na piętrze pośrednim, a pracownicy niższego szczebla na poddaszu. Mansardowe okna z nachylonymi wizjerami miały chronić przed śniegiem.

Schronisko leży na wysokości 1371 m w Serra del Catllaràs, powyżej sanktuarium Falgars, około 12 km drogą leśną od La Pobla de Lillet. Dojście prowadzi pieszo lub drogą górską, więc trzeba liczyć się z warunkami wysokogórskimi i zabrać wodę oraz ochronę przed deszczem. Odrestaurowany w 2020 r. budynek ma znów służyć jako schronisko górskie.

Przypisanie Gaudíemu opiera się na relacji, nie na dokumentach: Domènec Sugrañes zapewnił o tym architekta Viladevalla, który opublikował to w Cortijos y Rascacielos w 1946 roku. Studium z 2026 roku potwierdziło autorstwo, nie dostarczając jednak dowodu dokumentowego. Okna mansardowe ze skośnymi daszkami, chroniące przed śniegiem, Gaudí zastosował później na poddaszu Casa Milà.