Roman Theatre of Italica, Teatr rzymski w Santiponce, Hiszpania

Teatr rzymski w Italice wznosi się na Cerro de San Antonio w Santiponce, wpisany w zbocze nad Baetis. Cavea ma około 71 m średnicy, z półokrągłą orchestrą z ciemnoszarych płyt, rzędami siedzeń przedzielonymi schodami i wysokim murem z żółtawego kamienia z trzema łukowymi otworami za sceną. Użyto żółtawego i szarego wapienia, betonu, cegły oraz białego i wielobarwnego marmuru.

Teatr zbudowano między I wiekiem p.n.e. a I wiekiem n.e. na Cerro de San Antonio; po prawdopodobnych resztkach kurii odkrytych w 1984 r. jest najstarszą znaną budowlą cywilną Italiki. Używano go co najmniej do V wieku, potem popadł w nieużytek i został zasypany przez powodzie Gwadalkiwiru. Badany w latach 1970–1973 i restaurowany od lat 80. XX w., dziś gości Festival de Teatro de Itálica.

Miejsca siedzące w teatrze były podzielone według pozycji społecznej widzów, a te bliżej sceny zajmowały wyższe warstwy społeczeństwa. Dziś zwiedzający mogą nadal odczytać tę hierarchię w zachowanych kamiennych rzędach.

Teren jest nierówny i pełen kamiennych schodów, dlatego solidne obuwie znacznie ułatwia zwiedzanie. Teatr jest w całości odkryty, więc warto przybyć wcześnie rano w gorące miesiące.

Za sceną rozciągał się portyk zwrócony ku Guadalquivir, gdzie znaleziono inskrybowane postumenty z różnych okresów. Hadrian kazał tam między 117 a 137 rokiem zbudować niewielką świątynię poświęconą Izydzie, z płytami z odciskami stóp podobnymi do tych z Nemeseionu amfiteatru.