Iglesia de Santa María de la Oliva, Średniowieczny kościół w Villaviciosa, Hiszpania.

Iglesia de Santa María de la Oliva to średniowieczny kamienny kościół w Villaviciosa z pojedynczą nawą i prostokątnym planem. Obejmuje prezbiterium, zakrystię i otwarty portyk na ściance południowej.

Historia kościoła zaczyna się od przywileju lokacyjnego (carta puebla) nadanego przez Alfonsa X Mądrego 17 października 1270 r., który przyczynił się do rozwoju miasteczka i budowy świątyni. Data budowy jest sporna, gdyż mieszkańcy nadal płacili dziesięcinę w Amandi. Prezbiterium przebudowano pod koniec XV w.; w 1658 r. Ignacio Cagijal dobudował zakrystię, a w XVII w. powstała kaplica Soledad. W 1838 r. utraciła status parafialny, w 1931 r. uznano ją za zabytek, w 1936 r. spłonęła, a w połowie XX w. odrestaurował ją Luis Menéndez Pidal.

Wnętrze wykazuje kapitele ze rzeźbami zwierząt i ludzi, a także łuki zdobione wzorami geometrycznymi, takimi jak czterokwiatowe desenie i zygzakowate ornamenty w różnych miejscach.

Kościół jest oddzielony od układu ulic miasta od czasu uporządkowania otoczenia w latach 1873–1885. Główne wejście znajduje się od zachodu, obok dwa mniejsze portale boczne; krużganek osłania ścianę południową, a północny z czasem zniknął. Kwadratowe zamknięcie prezbiterium i sklepienia ostrołukowe wzmacniają widoczne z zewnątrz przypory.

Drzwi zachodnie wykazują cztery łuki ostrokończe wspierane przez zdobione kolumny, tworząc zaawansowany element wejścia. Prezbiterium jest podzielone na dwie odrębne sekcje przez ozdobny łuk ostrokończe.