Parque Natural del Peñagolosa, Park naturalny w Castellón, Hiszpania

Penyagolosa to park przyrodniczy o powierzchni 1 094,45 hektara w gminach Vistabella del Maestrazgo, Villahermosa del Río i Chodos, utworzony w 2006 roku. Wapienny masyw wznosi się na 1 814 metrów, drugi co do wysokości szczyt Wspólnoty Walenckiej, z głębokimi wąwozami po stronie śródziemnomorskiej i formami krasowymi, takimi jak polje Vistabella.

Rząd Walencji ogłosił Penyagolosa parkiem przyrodniczym 7 kwietnia 2006 roku; obejmuje on 1094,45 hektara w gminach Vistabella del Maestrat, Vilafermosa i Xodos. Wcześniej zatwierdzono plan gospodarowania zasobami naturalnymi dla 26 491 hektarów w pięciu gminach. W 2019 roku władze kupiły za 1,14 mln euro posiadłość o powierzchni 150 hektarów sięgającą szczytu, z Mas de Sanaüja.

Sanktuarium Sant Joan de Penyagolosa, neoklasycystyczny zespół sięgający XIV wieku, jest ośrodkiem dorocznej romerii Pelegrins de les Useres w ostatni piątek kwietnia. Bractwo Sant Joan pochodzi z XVII wieku. Nazwa Penyagolosa wywodzi się prawdopodobnie od pinna (góra) i lucosa (lesisty), zgodnie z aktem darowizny Culli dla zakonu templariuszy z 1213 roku.

Park utworzony w 2006 r. obejmuje 1094,45 ha w gminach Vistabella del Maestrat, Vilafermosa i Xodos. W 2019 r. Generalitat Valenciana kupiła za 1,14 mln euro posiadłość o powierzchni 150 ha sięgającą szczytu, gdzie w Mas de Sanaüja ma powstać centrum interpretacji. Szlaki wychodzą z tych wsi; najbardziej stromy jest stok opadający ku Morzu Śródziemnemu.

Masyw kryje jedno z najbardziej południowych stanowisk borówki czarnej (Vaccinium myrtillus) na Półwyspie Iberyjskim, a jego drzewostany dębu pirenejskiego (Quercus pyrenaica) należą do nielicznych w regionie Walencji, obok tych w Sierra de Pina de Montalgrao i Sierra de Espadán.