Latarnia morska Isla de Tabarca, Dziewiętnastowieczna latarnia morska na wyspie Tabarca, Hiszpania

Latarnia morska Tabarca to duża neoklasyczna latarnia na wschodnim krańcu wyspy Tabarca, w pobliżu Torre de San José. Składa się z dwukondygnacyjnego sześciennego korpusu, który służył jako mieszkanie latarników, zwieńczonego kwadratową wieżą, na której znajdował się obecnie zdemontowany mechanizm świetlny. Latarnia została później przywrócona na historyczną wieżę po rozbiórce w 1998 roku betonowej latarni zbudowanej w 1971 roku.

Latarnia została oddana do użytku w 1854 roku według planów Agustína Elcoro Berocíbara; jej duży budynek służył też jako szkoła latarników. Wyłączono ją w 1971 roku, gdy obok stanęła wieża ze zbrojonego betonu. Rozebrano ją w 1998 roku, a latarnia wróciła na historyczny budynek, w którym dziś mieści się laboratorium biologiczne rezerwatu morskiego Tabarca.

Od 1854 latarnia służyła też jako szkoła latarników, a dziś, odrestaurowana, mieści laboratorium biologiczne będące bazą techniczną rezerwatu morskiego wyspy Tabarca. Latarnia zdjęta przy wyłączeniu z eksploatacji w 1971 roku wróciła później na historyczną wieżę.

Regularne połączenia łodziami kursują z Santa Pola i Alicante na wyspę, a latarnia znajduje się w łatwo dostępnej odległości na piechotę od nabrzeża. Wygodne buty są wskazane, ponieważ trasa wymaga spaceru po nierównych ścieżkach wokół wyspy.

Zbudowana w 1971 roku wieża z żelbetonu, która zastąpiła latarnię, została rozebrana w 1998 roku, a jej latarnia wróciła na historyczny budynek. Dziś latarnia mieści laboratorium biologiczne będące bazą techniczną rezerwatu morskiego wyspy Tabarca. Stoi obok Torre de San José na wschodnim krańcu wyspy, około 20 km od Alicante.