Lampadaire de la place Royale, Modernistyczna latarnia w Dzielnicy Gotyckiej, Hiszpania

Lampadaire de la place Royale to sześcioramienny lampion z żeliwa i kutego żelaza w historycznym centrum Barcelony. Urządzenie oświetleniowe ma ozdobne detale wzdłuż centralnego słupa, w tym splecione węże i elementy symboliczne inspirowane mitologią klasyczną.

Gaudí otrzymał zlecenie 15 marca 1878 r., zanim 15 maja wydano mu dyplom architekta, po śmierci pierwszego wybrańca Jaume Serry i Giberta i dzięki rekomendacji Joana Martorella. Miasto zatwierdziło wariant z dwiema latarniami 31 stycznia 1879 r., a zainaugurowano je 24 września 1879 r. podczas świąt Mercè. Model z trzema ramionami ustawiono później na Pla de Palau.

Dwie latarnie flankują fontannę Trzech Gracji, ustawioną w 1876 roku po tym, jak mieszkańcy obrzucili kamieniami gipsowy posąg Ferdynanda Katolickiego. Projekt Gaudíego nosi herb Barcelony oraz skrzydlaty hełm z dwoma zwiniętymi wężami, kaduceusz Merkurego, łączący handel z Barceloną.

Dwie latarnie stoją na Plaça Reial, po obu stronach fontanny Trzech Gracji, poprzecznie do prostokąta placu. Dociera się do nich pieszo od Rambli przez arkady. Pierwotnie gazowe, szklane lampy zastąpiono później metalowymi półkulami.

Dwie latarnie stoją po bokach fontanny Trzech Gracji, kopii modelu Antoine'a Durenne'a z 1866 roku, ustawione poprzecznie do prostokąta placu. Gaudí proponował cztery latarnie w kwadracie wokół fontanny; miasto zatwierdziło tylko dwie 31 stycznia 1879 roku, a zapalono je 24 września 1879 roku podczas święta Mercè.