Sant Sepulcre de Palera, Klasztor romański w Beuda, Hiszpania

Sant Sepulcre de Palera to romański klasztor benedyktyński z XI wieku w Beuda, w comarce Garrotxa. Kościół ma plan bazylikowy z trzema nawami, środkową nakrytą sklepieniem kolebkowym, a boczne ćwierćkolistym, oddzielone prostokątnymi filarami, oraz trzy gładkie półkoliste apsydy bez transeptu. Surowa elewacja ma portal z półkolistym łukiem, cztery okna, mały oculus i dzwonnicę ścianową z dwoma otworami. Z wirydarza pozostały tylko dwa łuki i zużyte kapitele z ptakami i postaciami ludzkimi.

Pryorat benedyktyński został konsekrowany w 1085 roku przez Berenguera Guifrégo, biskupa Girony, w obecności biskupów Barcelony, Carcassonne, Albi i Elne. W 1107 roku przeszedł pod zależność klasztoru Santa Maria de la Grassa, aż do połowy XVI wieku. Następnie przeorów dostarczały klasztory Besalú, Banyoles i Ripoll. W 1936 roku świątynia została sprofanowana i zniknęły liczne figury oraz części retabli.

Klasztor był w średniowieczu dużym ośrodkiem pielgrzymkowym, ponieważ można było tam uzyskać odpusty takie jak za pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Kult świętego Dominika, który już w XVI wieku miał ołtarz w kościele, sprawił, że miejsce nazywano Sant Domènec de Palera.

Romański kościół z XI wieku ma fasadę bez ozdób, portal z półkolistym łukiem, cztery okna i mały okulus, zwieńczone dwudzielną dzwonnicą ścienną. Z wirydarza pozostały tylko dwa łuki i resztki kapiteli z rzeźbami ptaków i postaci ludzkich, w dość złym stanie.

Klasztor wykorzystał swój status jako miejsce duchowe, aby udzielić pielgrzymom odpustów równych tym za podróż do Ziemi Świętej. Ta praktyka uczyniła miejsce znaczącym celem dla ludzi, którzy nie mogli podjąć tak dalekiej podróży.