Santa Maria de Serrateix, Klasztor benedyktyński w Serrateix, Katalonia.

Santa Maria de Serrateix to dawna opactwo benedyktyńskie, dziś kościół parafialny, przy drodze BV-4235 w comarce Berguedà. Kościół, rozpoczęty w 1077 i konsekrowany w 1126 roku, ma jedną długą nawę nakrytą sklepieniem kolebkowym, podzieloną na siedem przęseł, transept i środkową apsydę z lombardzkimi lizenami i ślepymi arkadami. Boczne apsydy zastąpiono pod koniec XVI wieku dużymi prostokątnymi kaplicami późnogotyckimi, a na fasadzie zachodniej wznosi się obronna, blankowana wieża dzwonowa.

Około 940 roku w Serrateix osiedlili się mnisi, a od 977 roku wspólnota znajdowała się pod opieką hrabiów Cerdanyi i Besalú, z Froilą jako opatem (977–993) i trzynastoma mnichami. Nowy kościół, rozpoczęty w 1077 roku, konsekrowano w 1126 roku. W 1373 roku, gdy pozostało tylko sześciu mnichów, opat Berenguer de Lluçà odbudował dzwonnicę, a klasztor przeszedł później pod władzę biskupa Urgell.

Dwie duże prostokątne kaplice boczne zastąpiły romańskie absydy boczne pod koniec XVI lub na początku XVII wieku, w stylu późnogotyckim; wtedy podniesiono dach, usunięto kopułę i dodano galerię okien nad absydą centralną. Herb klasztoru w barokowej wersji z XVII-XVIII wieku widnieje na nadprożach drzwi i okien.

Klasztor znajduje się obok drogi BV-4235 i jest łatwo dostępny tą trasą. Odwiedzający mogą wejść do kościoła, gdy nie odbywają się nabożeństwa, i powinni ubierać się z szacunkiem oraz zachowywać się cicho w tej aktywnej przestrzeni religijnej.

Gotycki nagrobek w nawie, długo brany za grób hrabiego Oliby Cabrety, jest w rzeczywistości nagrobkiem Ponça de Vilaró. Leżący rycerz ma ręce na piersi i miecz u pasa, głowę i stopy na poduszkach, a herb rodziny powtarza się trzy razy. Oliba Cabreta zmarł jako mnich w Montecassino w 990 roku.