Santa Maria de Roses, Klasztor benedyktyński w Roses, Hiszpania

Santa Maria de Roses to benedyktyński klasztor wewnątrz fortecy Ciutadella de Roses z bazyliką posiadającą trzy nawy, transept i trzy apsy. Pozostałości klasztoru są również zachowane w tym umocnionym kompleksie.

Klasztor powstał z kościoła Santa Maria de Rodes, założonego pod koniec VIII lub na początku IX wieku przez mnichów zbiegłych ze zniszczonego klasztoru Magrígul. W 960 roku wspólnota stała się niezależnym opactwem pod opieką hrabiego Gausfreda I z Empúries i Roussillon. Od 1022 roku budowano nowy kościół, konsekrowany 3 stycznia 1053 roku. Opactwo podupadło od XV wieku i zostało zniszczone przez wojska francuskie podczas oblężenia Roses w latach 1794–1795.

Klasztor pokazuje, jak wcześnie przyjęto lombardzkie metody architektoniczne w Hiszpanii, wyraźnie widoczne w romańskich elementach projektu. Ten styl budowlany ukształtował architekturę religijną regionu.

Ruiny klasztoru znajdują się wewnątrz Ciutadelli de Roses, otoczonej murami twierdzy rozpoczętej w połowie XVI wieku, i wchodzą w skład Museu de la Ciutadella de Roses. Dociera się do nich pieszo przez teren twierdzy, podążając trasą muzeum; odkopany obszar obejmuje odbudowaną środkową apsydę i późniejsze drzwi. Miejsce podlega przepisom o ochronie dziedzictwa dotyczącym całego zespołu Ciutadelli.

Nazwa klasztoru zmieniła się dopiero na początku XIV wieku: dokumenty łacińskie nazywały go Sancta Maria Rodensis lub Sancta Maria de Rodis, od pasma górskiego Rodes i greckiej kolonii Rodos. Później upowszechniła się forma Sancta Maria de Rosis.