Sant Salvador de la Vedella, Benedyktyński klasztor w Katalonii

Sant Salvador de la Vedella to romański klasztor, którego zachowany kościół stoi na wzniesieniu pośrodku zbiornika La Baells. Kościół ma krótką nawę nakrytą ostrym sklepieniem kolebkowym, półkolistą absydę i dwie boczne apsydiole. Nad fasadą zachodnią wznosi się niewielka późniejsza dzwonnica z dwoma otworami, a drzwi wejściowe znajdują się po stronie południowej.

Mnisi z Sant Serni de Tavèrnoles założyli klasztor w 830 roku podczas karolińskiego zasiedlania Berguedà. W 835 roku opat Carlot de Tavèrnoles uzyskał od króla Ludwika Pobożnego ochronę i prawo swobodnego wyboru opata. Po XII wieku znaczenie klasztoru zmalało, a w 1580 roku papież Klemens VIII przekazał jego dochody seminarium w La Seu d'Urgell.

Nazwa klasztoru, Sant Salvador de la Vedella, odnosi się do Zbawiciela; „Vedella” to miejscowa nazwa terenowa. Zachowały się kościół, plebania i priorat, a ołtarz, kielich, patena i rzeźba Chrystusa Króla są przechowywane w Museu Episcopal de Vic. Od napełnienia zbiornika La Baells w 1976 roku kościół stoi na szczycie wśród wody; w kwietniu 2023 roku susza pozwoliła znów do niego dojść pieszo.

Klasztor wznosi się na szczycie pośrodku zbiornika La Baells. W normalnych latach jest otoczony wodą i widoczny tylko z brzegu lub z łodzi. Podczas susz, jak w kwietniu 2023 r., poziom wody spada na tyle, że można dojść do klasztoru.

Ołtarz, kielich, patena i rzeźba Chrystusa Króla z klasztoru są przechowywane w Museu Episcopal de Vic, a nie na zalanym terenie. W kwietniu 2023 susza obniżyła zbiornik Baells na tyle, że odwiedzający mogli ponownie dojść do klasztoru pieszo.