Asil del Sant Crist, Dom opieki i kościół w Pla de Sant Agustí, Igualada, Hiszpania.

Asil del Sant Crist zajmuje cały kwartał między ulicami Milà i Fontanals, Prat de la Riba i Sor Rita Mercader. Dwa czterokondygnacyjne skrzydła boczne łączą z przodu fasada i westybul, z tyłu kościół, a w środku wewnętrzny wirydarz. Kamień, wydobywany głównie w Pla del Magre (Jorba), służy jako budulec i dekoracja; fasada otwiera się trzema galeriami łuków i pinakli, a na jednym końcu stoi krenelażowa wieża.

Budowa rozpoczęła się w 1931 roku dzięki funduszom sióstr Castells, Magdaleny, Dolors i Concepció, z wpływowej rodziny miejscowych przemysłowców. Hiszpańska wojna domowa przerwała prace w latach 1936–1939, a budynek ukończono dopiero w 1941 roku i poświęcił go ksiądz Amadeu Amenós i Roca. W 1943 roku przedstawiciele sióstr rozpoczęli przekształcanie go w dom opieki dla osób starszych, którym dziś zarządzają Małe Siostry Opuszczonych Starców.

Witraże kaplicy przedstawiają świętych odpowiadających imionom architekta, sióstr Castells i ich spadkobierców. Na dziedzińcu stoi rzeźba świętej Teresy Jornet, założycielki zgromadzenia, z dwojgiem starszych osób, dzieło Joana Puigdollersa; nad drzwiami wejściowymi Ernest Marco wyrzeźbił Matkę Bożą Opuszczonych.

Zespół zajmuje cały kwartał między ulicami Milà i Fontanals, Prat de la Riba i Sor Rita Mercader, na zachód od starego miasta Igualady. To czynny dom opieki prowadzony przez Małe Siostry Opuszczonych Starców, więc kościół i wirydarz nie są udostępnione jak zabytek — wejście zależy od zgody wspólnoty.

Jedna z kolumn kamiennych nosi podpis architekta Joana Rubió, czyniąc ją rzadkim znakiem rzemiosła. Ten osobisty znak pozwala odwiedzającym śledzić bezpośredni udział wiodącego projektanta modernistycznego w tworzeniu budynku.