Salvatierra Castle, Średniowieczny zamek w Calzada de Calatrava, Hiszpania

Zamek Salvatierra to kamienna twierdza na małej wzgórzu u podnóża Góry Atalaya, z murami obronnymi i wieloma strukturami rozłożonymi na wzniesieniu. Układ wykazuje typowy projekt średniowiecznej fortyfikacji.

Pochodzenie zamku jest niepewne: jedni autorzy datują jego islamską budowę na X-XI wiek, inni cofają ją do czasów rzymskich. W 1198 roku, po klęsce pod Alarcos, mistrz Martín Pérez de Siones zdobył go z 400 rycerzami i 700 piechurami, a zakon Calatravy przeniósł tu swój klasztor i siedzibę, przyjmując nazwę zakonu Salvatierra. Almohadzi zajęli go w 1211 roku, przed Las Navas de Tolosa, a chrześcijanie odzyskali około 1225-26 roku.

Nazwa zamku, Salvatierra, oznacza po hiszpańsku „zamek ocalenia”, nawiązując do jego roli schronienia dla zakonu Calatrava po klęsce pod Alarcos w 1195 roku. Zakon przeniósł tu tymczasowo swoją siedzibę i przyjął nazwę Zakonu Salvatierra. Kalif almohadzki Al-Nasir opisał zamek w liście o jego utracie jako „klucz do bram miast”.

Zamek wznosi się na niewielkim wzgórzu u stóp wulkanicznej góry Atalaya, około 5 km od Calzada de Calatrava w południowej części prowincji Ciudad Real. Droga CR-504 biegnie między nim a zamkiem-klasztorem Calatrava La Nueva, a w pobliżu przechodzi jeden z głównych naturalnych szlaków przez Sierra Morena. Dojście pieszo ścieżkami wokół; grań jest stroma i skalista.

Zamek stoi naprzeciwko Calatrava la Nueva, siedziby zakonu Calatrava, a droga CR-504 biegnie między nimi. W 1211 roku kalif Almohadów Al-Nasir rozbił obóz ze swoim wojskiem na równinie Salvatierra przed bitwą pod Las Navas de Tolosa, lecz chrześcijanie nie oblegli zamku, tylko stoczyli bitwę w otwartym polu.