Castell de Rocabruna, Średniowieczny zamek w Camprodon, Hiszpania

Castell de Rocabruna to średniowieczna fortyfikacja na skalistym terenie na wysokości około 1000 metrów, zbudowana z grubych kamiennych ścian i wież, które przystosowują się do konturów góry. Struktura ma wiele sekcji dostosowanych do pochyłego terenu i została zaprojektowana, aby dominować widokami na otaczające doliny i przejścia górskie.

Udokumentowany w 1070 i ponownie w 1087 roku zamek należał do rodu Llers: Arnau de Llers złożył hołd hrabiemu Bernatowi II z Besalú za castrum de Rochabruna. Przechodził kolejno do rodów Cervià, Milany i Besora, zanim w XIV wieku nabył go Ramon Desbac. Pere Desbac, stronnik Jana II, został w 1471 roku mianowany kapitanem generalnym Gór. Po katalońskiej wojnie domowej miejsce straciło znaczenie i zostało opuszczone w XVII wieku, a później służyło jako kamieniołom.

Nazwa Rocabruna pochodzi od ciemnego, niemal sczerniałego koloru gleby i kamieni, także tych w murach. Miejscowe legendy mówią o złotym byku zakopanym w zamku: gdy piorun uderzył w mur, sąsiedzi przyszli z nadzieją, że zawalenie go odsłoniło. Inna legenda opowiada o oblężeniu w czasach arabskich, gdy mieszkańcy wykopali długi tunel do rzeki, by czerpać wodę.

Dostęp prowadzi wyłącznie na wpół porzuconą ścieżką, która wznosi się od podnóża wzgórza, mijając domy La Vila i Ca l'Arneta; wzgórze jest całkowicie zalesione i nie ma znakowanych szlaków do zamku. Długodystansowy szlak GR-11 (odcinek Molló-Beget) biegnie poniżej wzgórza, a nie do ruin. Po pracach konsolidacyjnych w latach 2006-2017 wyznaczono na miejscu ograniczoną trasę zwiedzania, punkty widokowe i tablice informacyjne.

Miejscowa legenda głosi, że w zamku zakopany jest złoty byk. Wiara była tak silna, że gdy piorun zwalił wewnętrzny odcinek muru, sąsiedzi przyszli w nadziei, że zawalenie odsłoniło skarb. Inna opowieść mówi o długim tunelu wykopanym do rzeki, by czerpać wodę podczas oblężenia.