Salt mine of Imón, Staw ewaporacyjny soli w Sigüenza, Hiszpania

Salinas de Imón to odkryte stawy solankowe w Imón, w gminie Sigüenza. Magazyny stoją po obu stronach drogi CM-110, wśród basenów, basenów podgrzewających i ośmiokątnych drewnianych kieratów czerpiących wodę ze studni o głębokości czterech–pięciu metrów. Baseny zbudowano z ciosów i kamienia łamanego, łączą je brukowane ścieżki, a od 2014 roku pięć nowych stawów o powierzchni kilku hektarów czyni je jednymi z największych śródlądowych salin w Hiszpanii.

Ta instalacja solna powstała kilka wieków temu i zaopatrywała centralną Hiszpanię w niezbędny artykuł do konserwacji żywności. Operacja przez długi czas pozostała ekonomicznie ważna dla regionu.

Nazwa pochodzi od wsi Imón w gminie Sigüenza, a eksploatacja przez długi czas była przyznana biskupstwu Sigüenza. Kołowrót, który zachował gliniane czerpadło, drewniane przekładnie i podłogę dla zwierzęcia, pokazuje, jak wydobywano słoną wodę ze studni o głębokości czterech–pięciu metrów. Kampania solna trwała od maja do października.

Stawy leżą po obu stronach drogi CM-110 z Sigüenzy do Atienzy, a magazyny w części środkowej; kampania solna trwa od maja do października, gdy parowanie jest najsilniejsze. Teren jest opuszczony: nierówne brukowane ścieżki i brak zaplecza dla zwiedzających. Budynki pochodzą z XVIII wieku i były dostosowywane w XIX i XX wieku.

Ta operacja solna została oficjalnie uznana za miejsce dziedzictwa kulturowego w 1992 roku, chroniąc ją jako jedną z niewielu pozostałych historycznych instalacji produkcji soli w Hiszpanii. Wyznaczenie to pomogło zapewnić, że tradycyjne metody i struktury będą zachowane.