Old town hall of Laredo, Średniowieczne stare miasto w Laredo, Hiszpania

Puebla Vieja de Laredo to stare miasto Laredo, złożone z sześciu pierwotnych ulic i Arrabalu. Trzy ulice biegną z południa na północ zboczem Atalayi (Ruamayor, San Marcial, Santa María), a trzy przecinają je ze wschodu na zachód (San Martín, Rúa del Medio, Ruayusera). Otaczał je prostokątny mur o wymiarach około 160 na 140 metrów, z którego zachowały się bramy San Marcial i San Martín. Nad całością góruje kościół Santa María de la Asunción.

Laredo otrzymało przywilej od króla Alfonsa VIII Kastylijskiego w 1200 roku, stając się jedną z Czterech Morskich Villas i przechodząc od wioski rybackiej do miasta portowego. Średniowieczny rdzeń wytyczono sześcioma ortogonalnymi ulicami w obrębie prostokątnych murów o wymiarach około 160 na 140 metrów, z których zachowały się bramy San Marcial i San Martín. Arrabal rozrastał się poza murami od XIV wieku, a w 1970 roku miasto uznano za zespół historyczno-artystyczny.

Stare miasto funkcjonuje jako dzielnica mieszkalna, gdzie mieszkańcy poruszają się przez wąskie ulice otoczone kamiennymi domami i małymi placami. Kościół Santa Maria de la Asuncion pozostaje centralnym punktem spotkań wspólnoty.

Średniowieczną dzielnicę najlepiej badać pieszo, wchodząc przez jedną z dwóch zachowanych bram w otaczających murach. Wygodne buty są przydatne, ponieważ wąskie ulice mają różne nachylenia, a wszystkie obiekty na terenie są dostępne z centralnej lokalizacji.

Port z XIII wieku u stóp dzielnicy tworzyły dwa duże równoległe mury osłaniające szeroki basen, ufortyfikowane murami z blankami i strzeżone przez wieżę zwaną La Taleta. W drugiej połowie XIX wieku osady piasku zmniejszyły jego głębokość i został zasypany pod rozbudową miasta napędzaną przemysłem konserwowym.