Monastery of la Consolación, Gotycki klasztor w Calabazanos, Hiszpania
Klasztor la Consolación w Calabazanos to konwent klarysek franciszkańskich; niskie budynki otoczone wysokim murem ukrywają założenie z zewnątrz, a codziennemu kultowi służy tylko kościół. Znajdują się tu dwa szesnastowieczne wirydarze: gotycki z ostrymi łukami i sklepieniami gwiaździstymi oraz renesansowy. W gotyckim wirydarzu stoi kamienny nagrobek fundatorki, Leonor de Castilla, zmarłej w 1470 roku, z resztkami polichromii.
Leonor de Castilla założyła klasztor w 1458 roku, przenosząc zakonnice klaryski z Amusco, aby wypełnić ostatnią wolę swojego męża Pedra Manrique. Ten czyn uczynił go ważnym centrum religijnym regionu.
Nazwa klasztoru pochodzi od benedyktyńskiego domu Santa María de la Consolación założonego w tym miejscu w 1431 r. Wspólnota klarysek przeniosła się tu z Amusco w 1458 r. Na dziedzińcu wejściowym brązowy posąg wzniesiony w 1991 r. upamiętnia poetę Gómeza Manrique i jego matkę, założycielkę Leonor de Castilla.
Klasztor znajduje się w Calabazanos, w gminie Villamuriel de Cerrato, na niskiej terasie rzeki Carrión. Tylko kościół jest otwarty na codzienne nabożeństwa ze świeckimi wiernymi; dwa szesnastowieczne wirydarze i reszta zespołu podlegają klauzurze i nie są udostępniane do zwiedzania. Budynki są niskie, a otacza je gruby mur, który niemal ukrywa je z zewnątrz.
Dramaturg Gómez Manrique, wuj poety Jorge Manrique i syn fundatorki, wystawił w tych murach swoje Auto Sacramental del Nacimiento de Nuestro Señor przed królową Izabelą I Kastylijską; napisał je na prośbę siostry Maríi, przeoryszy. Ta bożonarodzeniowa sztuka jest wystawiana co roku. Na dziedzińcu wejściowym stoi brązowy posąg na cokole, ogrodzony kratą, upamiętniający poetę i Leonor de Castilla; wzniesiono go w 1991 roku w pięćsetną rocznicę jego śmierci.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 524 współtwórców z całego świata.