Klasztor Świętego Joachima i Świętej Anny w Valladolid, Neoklasycystyczny klasztor cysterski w Valladolid, Hiszpania

Real Monasterio de San Joaquín y Santa Ana to neoklasycystyczny klasztor wznoszony od 1780 roku według planów Francesca Sabatiniego, z szarą kamienną fasadą, trójkątnym frontonem z herbem królewskim i rzeźbą świętej Anny w niszy nad wejściem. Kościół ma plan eliptyczny i jest nakryty owalną kopułą na toskańskich pilastrach, a na dłuższej osi leżą kwadratowy portyk i kwadratowa kaplica główna.

Pierwotny klasztor założono w 1596 roku dla bernardynek rekoletek, a jego budowę powierzono Francisco Pravesowi. W 1777 roku, grożąc zawaleniem, wspólnota poprosiła o pomoc króla Karola III, swojego patrona; ten zlecił nowe plany Francescowi Sabatiniemu. Prace rozpoczęto w 1780 roku, najpierw pod kierunkiem Francisco Balzainy, później M. Mariáteguiego, a budynek otwarto w 1787 roku. Od 23 marca 1956 roku jest dobrem kultury.

Klasztor nadal jest domem wspólnoty mniszek cysterek Zakonu Świętego Bernarda i siedzibą Cofradía del Santo Entierro, bractwa biorącego udział w procesjach Wielkiego Tygodnia w Valladolid. W 1978 roku kościół przekształcono w muzeum sztuki sakralnej z barokowymi rzeźbami Gregoria Fernándeza i Pedra de Mena.

Muzeum sztuki sakralnej urządzono w 1978 roku w kościele, więc obrazy Goi i rzeźby barokowe ogląda się podczas jednej wizyty. Klasztor stoi przy placu Santa Ana, naprzeciw basenu fontanny przed fasadą. Wypatruj XVI-wiecznej rzeźby św. Anny w niszy nad drzwiami.

Klasztor przechowuje dzieła Francisca Goi obok rzeźb barokowych mistrzów takich jak Gregorio Fernández i Pedro de Mena. Ta kolekcja ważnych hiszpańskich dzieł barokowych przyciąga miłośników sztuki z całej Europy.