Petavonium, rzymska twierdza legionowa i miasto w Santibáñez de Vidriales, Hiszpania

Petavonium powstało jako obóz Legio X Gemina, prostokątny teren o powierzchni około 20 ha, wokół którego rozwinęło się miasto cywilne o powierzchni około 80 ha. Z późniejszego fortu jazdy, liczącego około 4 ha, zachowały się porta praetoria z podwójnym przejściem, principia oraz valetudinarium, poprzedzone fosą.

Petavonium powstało z obozu Legio X Gemina, stacjonującego w dolinie Vidriales podczas wojen z Asturami i Kantabrami, by kontrolować szlaki ku Gallaecii, dolinie Duero i Luzytanii. Legion opuścił Hiszpanię w 63 r.; za dynastii flawijskiej, prawdopodobnie Domicjana, Ala II Flavia Hispanorum civium romanorum zajęła dawny obóz i wzniosła otoczony murem castellum o powierzchni około 4 ha. W późnym cesarstwie jednostka stała się Cohors II Flavia Pacatiana, wzmiankowana jeszcze pod koniec IV w.; miasto opuszczono w V w. podczas najazdów barbarzyńców.

Osada cywilna, canabae, rozrosła się wokół obozu legionowego i jest wymieniona w Itinerarium Antonina jako mansio na drodze z Asturica Augusta (Astorga) do Bracara Augusta (Braga). Zachowała się fontanna pochodzenia rzymskiego, a liczne inskrypcje z tego stanowiska wmurowano w domy i kościoły okolicznych wsi. Około 200 lat temu przy obozie istniała wieś San Miguel; jej ostatni mieszkaniec przeniósł się do Rosinos de Vidriales, do którego należą dziś obóz i stojący kilka metrów dalej kościół patronki doliny.

Stanowisko rozciąga się między Santibáñez de Vidriales i jego przysiółkiem Rosinos de Vidriales w dolinie Vidriales; odsłonięte pozostałości należą do późniejszego fortu jazdy, prostokątnego obwarowania o powierzchni około 4 ha z fosą, porta praetoria o dwóch przejściach, principia i valetudinarium. Otaczające je miasto cywilne o powierzchni około 80 ha jest ledwo widoczne: szukaj rzymskiej fontanny i inskrypcji wtórnie użytych w domach i kościołach w okolicy.

Legion stacjonował tu, by strzec szlaków łączących Mesetę z Gallaecią, w tym dróg transportu złota z kopalni Las Médulas i Cavenes. Miejsce rozwinęło się później w miasto o powierzchni około 80 ha, jedno z największych na terenie asturyjskim w II i III w. n.e.