Poblado ibérico amurallado del Tos Pelat, Starożytna osada iberyjska w Montcada, Hiszpania.

Tos Pelat to otoczone murem oppidum iberyjskie o powierzchni ponad dwóch hektarów, na granicy gmin Bétera i Montcada, przy drodze do Torres Torres. Północno-zachodni odcinek muru ma ponad 120 m długości, z czego około 32 m odsłonięto, z dostawioną wieżą; mur ma średnio 2,5 m wysokości i do 6 m szerokości na północno-wschodnim końcu, na kamiennym cokole z nadbudową z cegły suszonej. Udokumentowano dwa domy o powierzchni ponad 100 m² każdy.

Iberyjskie oppidum było zamieszkane między VI wiekiem a połową IV wieku p.n.e. i należało do plemienia Edetanów. Zostało najwyraźniej opuszczone pokojowo, ponieważ nie znaleziono śladów walk ani katastrof. Jego nazwa nie pojawia się w żadnym starożytnym źródle, inaczej niż u sąsiadów Edeta (Llíria) i Saguntum-Arse (Sagunt). Stanowisko po raz pierwszy wzmiankował w 1920 roku Nicolau-Primitiu Gómez i Serrano; wcześniej botanik Cavanilles wspominał jedynie o kamieniołomach z XVII i XVIII wieku w okolicy.

Mieszkańcy zdobili swoje ściany na niebiesko, biało i czerwono, pokazując artystyczne umiejętności w dekorowaniu domów. Te malowania ujawniają, jak ważne było dla społeczności wyrażanie się poprzez sztukę na co dzień.

Stanowisko leży w partida Tos Pelat, przy drodze Torres Torres w Bétera, na granicy gmin Bétera i Montcada. Ostatnie kampanie wykopaliskowe, konserwatorskie i popularyzatorskie finansował samorząd Montcada, pod kierunkiem miejskiego archeologa Josepa Marii Burriela i wykładowczyni Universitat de València Xelo Maty. Odkryto tylko około 32 m północno-zachodniego muru wraz z jedną wieżą; pozostała część liczącego ponad 120 m odcinka wciąż znajduje się pod ziemią.

Археологи odkryli dwie tabliczki ze ołowiu z rzadko zachowanym pismem starożytnym w języku iberyskim. Te metalowe przedmioty są ważnymi znaleziskami, ponieważ pokazują, jak ludzie pisali i komunikowali się w tamtych czasach.