Dolmen de Soto

Dolmen de Soto to neolityczny kopiec pogrzebowy w andaluzyjskiej miejscowości Beas z korytarzem kamiennym o długości 21 metrów i wewnętrzną komorą pogrzebową. Strukturę tworzą 64 pionowe kamienie stanowiące ściany północną i południową, które wytyczają i wspierają przejście prowadzące do wnętrza.

Armando de Soto Morillas odkrył to stanowisko pogrzebowe w 1922 roku przypadkowo podczas budowy na jego posiadłości. Późniejsze badania archeologiczne ujawniły jego znaczenie jako jednego z najważniejszych zabytków neolitycznych w regionie.

Nazwa odnosi się do odkrywcy Armando de Soto, którego posiadłość La Lobita znajdowała się nad tym prehistorycznym grobowcem. Odwiedzający mogą dziś zrozumieć, jak to miejsce służyło jako przestrzeń pogrzebowa, gdzie całe grupy rodzinne były pochowywane zgodnie z ich własnymi rytuałami.

Dolmen jest dostępny z zewnątrz i ma tablice informacyjne przy wejściu wyjaśniające strukturę. Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie, ponieważ grunt jest nierówny, a ścieżki nie są zawsze dobrze utrzymane.

Wnętrze zawiera szczątki ośmiu osób pochowanych w pozycji płodowej, którym towarzyszały sztylety i skamieniałe muszle morskie. Te wyposażenie grobowe daje wgląd w wierzenia duchowe i struktury społeczne ludności neolitycznej, która go zbudowała.