San Antón monastery

San Antón to ruina klasztoru w Castrojeriz wyróżniająca się XVI-wiecznym portykiem z dwoma zdobionym łukami oprawiającymi wejście do kościoła. Struktura pokazuje charakterystyczne elementy architektury cysterskiej z funkcjonalnymi niszami wbudowanymi w kamienny przejazd.

Klasztor został założony w 1146 roku przez króla Alfonsa VII i przeszedł znaczące przemiany, gdy król Piotr I Kastylijski wykorzystywał go jako pałac królewski. Zakon Antoniański przejął później obiekt i poświęcił go swojej misji religijnej.

Klasztor był miejscem gościnności dla pielgrzymów idących do Santiago de Compostela, oferując im jedzenie i schronienie. Zabudowane w ganku nisze magazynowe pokazują, jak wspólnota organizowała dystrybucję żywności dla podróżnych.

Klasztor znajduje się bezpośrednio na trasie pielgrzymów i jest łatwo dostępny pieszo podczas przechodzenia przez Castrojeriz. Odwiedzający powinni wiedzieć, że jest to ruina obserwowana z zewnątrz, bez możliwości wejścia do wnętrza.

Klasztor był znany z leczenia Ognia Świętego Antoniego, choroby spowodowanej zanieczyszczonymi zbożem, które dotykało średniowiecznych podróżnych. Mnisi przeprowadzali opiekę medyczną w kościele, którego struktura z wieloma nawami mogła pomieścić pacjentów szukających uzdrowienia.

Lokalizacja: Castrojeriz

Założenie: 1146

Styl architektoniczny: Cistercian architecture

Współrzędne GPS: 42.29250,-4.09917

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 15:25