Eight-Foot High Speed Tunnel

Eight-Foot High Speed Tunnel to tunel wiatrowy w Langley Research Center w Hampton, wyposażony w wzmocnione ściany betonowe i potężny silnik elektryczny do generowania przepływu powietrza o dużej prędkości. Struktura umożliwiła inżynierom prowadzenie ciągłych testów przez długie okresy i zbieranie szczegółowych danych o zachowaniu modeli samolotów w ekstremalnych warunkach lotu.

Tunel został zbudowany w 1936 roku w czasie ery New Deal i szybko stał się kluczowy dla rozwoju samolotów podczas Drugiej Wojny Światowej. Jego operacje zakończyły się w 1956 roku po dziesięcioleciach umożliwiania ważnych postępów w aerodynamice i technologii lotniczej.

Tunel był miejscem, gdzie inżynierowie samolotów systematycznie testowali nowe projekty przy dużych prędkościach, czyniąc takie badania kluczową częścią pracy lotniczej. Obiekt zmienił sposób, w jaki inżynierowie rozumieli i podchodzili do praktycznego wyzwania tworzenia szybszych samolotów.

Miejsce jest częścią aktywnego centrum badawczego i nie jest otwarte jako zwykła atrakcja publiczna, dlatego wizyty wymagają specjalnych ustaleń i oficjalnej wcześniejszej zgody. Zaleca się skontaktowanie z Langley Research Center z wyprzedzeniem, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o możliwych opcjach dostępu i wizytach z przewodnikiem.

W 1950 roku tunel został ulepszony o przełomowy projekt gardła ze szczelinama w sekcji testowej, który umożliwił inżynierom wykonywanie bardziej dokładnych pomiarów wydajności samolotów. Ta innowacja umożliwiła tunelowi zbadanie warunków lotu, które wcześniej były zbyt trudne do dokładnego testowania.