Dunstanburgh Castle, Średniowieczne ruiny zamku w Craster, Anglia

Dunstanburgh Castle to zrujnowana XIV-wieczna twierdza na trawiastym cyplu nad Morzem Północnym w Northumberland. Wielka Brama, trójkondygnacyjny blok, oraz wieże Lilburn i Egyncleugh zbudowano z szarego i brunatnego kamienia; w fasadzie bramy widać zamurowany fragment i prostokątną wnękę. Mury obwodowe zamykają 4,03 ha, największy obwód zamkowy w Northumberland.

Tomasz, drugi hrabia Lancaster, wzniósł zamek w latach 1313–1322 na wałach żelaznej epoki fortu na cyplu, prawdopodobnie jako schronienie przed Edwardem II; pojmany pod Boroughbridge w 1322 roku został stracony. John of Gaunt wzmocnił obronę w latach 80. XIV wieku wobec najazdów szkockich i powstania chłopskiego z 1381 roku. Podczas wojny Dwóch Róż zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli; w XVI wieku strażnik Marchii Szkockich opisał go jako „wonderfull great decaye”. Jakub I sprzedał go w 1604 roku.

Nazwa łączy prawdopodobnie wieś Dunstan ze staroangielskim burh, oznaczającym twierdzę, choć najstarsze formy są niepewne. Ruiny stały się tematem obrazów Thomasa Girtina i J. M. W. Turnera, a Matthew Lewis poświęcił im wiersz w 1808 roku. Około 1900 roku na posiadłości powstało pole golfowe, rozbudowane przez sir Arthura Sutherlanda w 1922 roku.

Aby dotrzeć do twierdzy, wymagana jest przechadzka pobrzeżna na dystansie około 2 kilometrów od wioski Craster, gdzie dostępny jest parking. Zalecane są solidne buty i wodoodporna odzież, ponieważ ścieżka jest narażona na wiatr i trudne warunki.

Niegdyś na tym terenie znajdowała się twierdza z epoki żelaza, której fundamenty zostały później włączone w konstrukcję zamku. Pokazuje to, jak różne okresy rozpoznały strategiczne znaczenie tej przybrzeżnej lokalizacji.