Slivnica Castle, Monumentalna rezydencja w Čreta, Słowenia

Zamek Slivnica to czteroskrzydłowa rezydencja wokół prostokątnego dziedzińca, z czterema wieżami narożnymi i neogotyckimi oknami. Wieża północno-wschodnia jest prawie dwukrotnie wyższa od budynku i ma balkon wspornikowy oraz taras widokowy na szczycie. Po stronie południowej stoi neogotycka kaplica, połączona balkonem.

Dwór wzmiankowany w 1428 r., gdy Friderik z Kleku przekazał go żonie Marjecie, został odbudowany w 1493 r. przez Jurija Koloniča po zniszczeniach wojennych. W 1582 r. jeden z Koloničów przekształcił go w czteroskrzydłową rezydencję z czterema okrągłymi wieżami i fosą wodną. Hrabia Klemens Brandis nadał jej neogotycką formę w 1862 r. i dobudował kaplicę poświęconą przez biskupa Antona Martina Slomška.

Nazwa Slivnica pochodzi od słoweńskiego słowa oznaczającego śliwkę, a majątek pojawia się w zapisach jako Schleinitz w języku niemieckim. Neogotycka kaplica po południowej stronie została poświęcona w 1862 roku przez biskupa Antona Martina Slomška. W parku otaczającym budynek stoi kamienny barokowy posąg świętego Jana Nepomucena.

Zamek stoi w nizinnej części Črety, w gminie Hoče-Slivnica, na współrzędnych 46.47628, 15.64980. Budynek należy do ministerstwa edukacji i sportu, a źródła nie opisują go jako udostępnionego zwiedzającym, dlatego ogląda się go z otaczającego parku, w którego środku stoi kamienny barokowy posąg świętego Jana Nepomucena.

W 1910 roku archeolodzy znaleźli pozostałości pięciometrowej fosy obronnej chroniącej wzgórze zamkowe, a także fragmenty murów, kości zwierzęce i ceramikę. W piwnicy wschodniego skrzydła zachował się późnogotycki portal ze ściętą żebrową, a parter i piwnica jednej z wież mają renesansowe sklepienie gwiaździste. W taras wieży południowo-wschodniej wmurowana jest płyta heraldyczna z 1582 roku z herbami Koloničów i Wagn-Wagensbergów.