Granhult Church, Średniowieczny drewniany kościół w Småland, Szwecja

Kościół Granhult to drewniana konstrukcja w południowej Småland zbudowana z poziomo ułożonych pni drzew, z zewnętrznymi ścianami i dachem całkowicie pokrytymi drewnianymi gontem. Budynek ma prostą prostokątną formę typową dla średniowiecznych wiejskich kościołów w regionie.

Analiza dendrochronologiczna datuje drewno kościoła na okres tuż po 1217 roku, a budowlę wzniesiono prawdopodobnie w latach 20. XIII wieku. Gdy parafię przyłączono do Nottebäck i kościół formalnie zamknięto w 1837 roku, parafianie odmówili jego rozbiórki. W 1879 roku odzyskał prawo do odprawiania nabożeństw; pod koniec XIX wieku muzeum Kulturen w Lund rozważało jego zakup i przeniesienie, ale ostatecznie przeniesiono kościół w Bosebo.

Ściany zdobią malowidła z 1753 roku autorstwa Johana Christiana Zschotzschersa ze scenami z czwartego i piątego rozdziału Apokalipsy: Baranek ze sztandarem krzyża na suficie prezbiterium i medalion Boga na tronie chwały w nawie. Na łuku triumfalnym i wschodniej ścianie prezbiterium zachowały się fragmenty średniowieczne. Zakrystia ma sceny z XVII wieku: Adama i Ewę, Upadek i ofiarę Abrahama.

Kościół stoi przy żwirowej drodze w lesie koło Granhult; cmentarz otacza mur z szarego kamienia, a wchodzi się na niego przez bramkę z XVIII wieku. Otwarta dzwonnica z dwoma dzwonami wznosi się tuż obok budynku. Wnętrze jest niewielkie i nieogrzewane, więc warto zarezerwować czas na dokładne obejrzenie malowideł i rzeźb.

W południowej ścianie prezbiterium, między dwiema belkami, wycięty jest niewielki otwór z przesuwną zasuwą — hagioskop. Dzięki niemu osoby wykluczone przez Kościół katolicki od komunii mogły śledzić mszę i modlić się zwrócone w stronę ołtarza. Na elewacji widać jeszcze ślady pierwotnych okien, mniejszych i umieszczonych wyżej niż obecne, osiemnastowieczne.