Bjuröklubb, Rezerwat przyrody i kompleks latarni morskiej w Skellefteå, Szwecja.

Bjuröklubb to półwysep i rezerwat przyrody nad Zatoką Botnicką w gminie Skellefteå, z latarnią morską zbudowaną w 1859 roku na klifie 52 metry nad poziomem morza. Na terenie znajduje się port rybacki Jungfruhamn, kaplica z XVII wieku i kilka starożytnych pozostałości. Do latarni prowadzi rampa, a w wieży obserwacyjnej latarnika można przenocować.

W XVII wieku na tym terenie zbudowano kaplicę. W 1519 roku Bjuröklubb odwiedził Olaus Magnus, ostatni katolicki biskup Szwecji, a jego dziennik pokładowy z rysunkami opisuje już wtedy znaczną działalność w tym miejscu. W 1821 roku w Gärdviken powstała stacja pilotowa, a w 1859 roku zbudowano latarnię morską na klifie 52 metry nad poziomem morza. Stacja pilotowa została zamknięta w 1967 roku, a latarnia została zautomatyzowana w 1970 roku.

Nazwa Bjuröklubb łączy nazwę wyspy Bjurö ze słowem klubb, miejscowym określeniem zaokrąglonego przylądka. Artystka Laleh, która przez kilka lat mieszkała w Skellefteå, napisała piosenkę „Bjurö klubb” podczas spacerów wzdłuż brzegów rezerwatu; znalazła się ona na jej albumie Me and Simon z 2009 roku.

Do latarni prowadzi zbudowana rampa, dzięki czemu jest dostępna dla osób na wózkach inwalidzkich. Dawna izba obserwacyjna pilotów w latarni może być wynajęta na nocleg, a latem na terenie działa kawiarnia. Rezerwat zajmuje wschodni cypel półwyspu, gdzie bryza morska utrzymuje niebo czystsze niż w głębi lądu.

Stacja meteorologiczna SMHI w Bjuröklubb rejestruje średnie miesięczne od 1878 roku, a opady od 1879; dobowe maksima i minima są w otwartych danych od 1951 roku. W 1995 roku została nieznacznie przeniesiona, lecz serie nadal liczy się jako nieprzerwane od 1901 roku. Klimat w latach 1961–1990 był subpolarny (Dfc), a w XXI wieku przechodzi w wilgotny kontynentalny (Dfb).