Elineberg Housing, Zespół mieszkaniowy w Helsingborgu, Szwecja

Elineberg Housing to zespół pięciu wieżowców o 13–15 kondygnacjach na wspólnej betonowej platformie na skraju porośniętego trawą zbocza w Helsingborgu. Wieże zbudowano z żółtej cegły z brązowymi detalami; gładkie elewacje przerywają jedynie pionowe szczeliny okienne oraz lekko wysunięte lub cofnięte sekcje o różnej szerokości balkonów. Trzy środkowe wieże stoją dalej na zachód, a dwie flankujące plac Elineberg dalej na wschód.

W 1954 roku Helsingborg ogłosił konkurs na plan zagospodarowania Elinebergu; wpłynęło 19 prac, trzy kupiono, ale żadnej nie przyjęto bez zmian. Druga tura rozstrzygnęła się na wystawie mieszkaniowej H55 w 1955 roku, gdzie wybrano poprawioną propozycję biura Arton. Budowę rozpoczęto w 1957 roku od niskich domów na południu, a wieże ukończono w 1965 roku.

Nazwa wież pochodzi od dzielnicy Elineberg, a ich przesunięte ustawienie zamyka plac Elineberg, parking po wschodniej stronie. Trzy północne bloki mają balkony skierowane na zachód i południe ku Öresund, natomiast bloki południowe zwrócone są na wschód i południe. Utzon zaprojektował mieszkania na wyższych piętrach z lekko tarasowymi podłogami, aby linie widzenia prowadziły ku morzu, a nie ku często szaremu niebu.

Wieże stoją na wspólnej betonowej platformie na skraju trawiastego zbocza nad główną drogą; parking przy placu Elineberg zamyka teren od wschodu. Trzy środkowe bloki leżą dalej na zachód, a dwa flankujące plac dalej na wschód. Zespół ogląda się z publicznego placu i okolicznych ulic; teren jest pochyły, więc licz się z nierównymi ścieżkami.

Cztery z wieżowców mieszkaniowych otrzymały w 2009 roku zezwolenie na zainstalowanie małych turbin wiatrowych na dachach, aby zasilać apartamenty energią. Ta integracja odnawialnych źródeł energii była wczesnym krokiem w zrównoważonym rozwoju mieszkaniowym w regionie nordyckim.