Birka and Hovgården, Stanowisko archeologiczne w Ekerö, Szwecja

Birka i Hovgården rozciągają się na dwóch wyspach w jeziorze Mälaren i zawierają groby, fundamenty budynków oraz struktury portowe z czasów wikingów. Miejsce pokazuje, jak wyglądała średniowieczna osada handlowa z oddzielnymi obszarami dla mieszkań, handlu i praktyk rytualnych.

Birka powstała w połowie VIII wieku, gdy jezioro Mälaren było jeszcze zatoką Bałtyku położoną około pięć metrów wyżej niż dziś. Stała się głównym ośrodkiem handlowym Szwecji, licząc u szczytu 700–1000 mieszkańców, aż została nagle opuszczona około 970 roku, a jej rolę przejęła Sigtuna. Hovgården, królewski majątek naprzeciwko na Adelsö, zachował status; zbudowany tam w latach 70. XIII wieku pałac zniszczono pod koniec XIV wieku.

Groby pokazują, jak Wikingowie organizowali swoją społeczność i jakie znaczenie miały różne osoby. Przedmioty znalezione przy zmarłych ujawniają, co było ważne w ich kulturze.

Usługi łodzi ze Sztokholmu zapewniają główny dostęp do wysp, z regularnymi kursami w cieplejszych miesiącach. Wycieczki z przewodnikiem pomagają odwiedzającym zinterpretować rozproszone pozostałości i bezpiecznie eksplorować nierówny teren.

Nazwa Birka pojawia się w Vita Anskarii Rimberta, jedynym współczesnym źródle pisanym o tym miejscu, jako łacińska Birca. Badacze spierają się, czy to latynizacja Björkö, „wyspy brzóz”, czy nazwa od handlowego statusu Birk. Od XVIII wieku szukano Birki w Västergötland, Östergötland lub na Wyspach Alandzkich; wykopaliska potwierdziły Björkö.