S:t Olofsholm, Rezerwat przyrody w Hellvi, Szwecja

S:t Olofsholm to rezerwat przyrody położony we wschodniej części półwyspu o tej samej nazwie, w parafii Hellvi w północno-wschodniej Gotlandii. Rezerwat o powierzchni 11 hektarów obejmuje większość wzniesienia na południe od starego portu. Fragmenty kościoła zbudowanego dla upamiętnienia lądowania Olofa Haraldsona są wbudowane w istniejący do dziś magazyn.

Według Gutasagi norweski król Olof Haraldson (Olav Święty) wylądował na S:t Olofsholm, zwanym wówczas Akergarn, w 1029 roku podczas podróży do Rosji i schrystianizował Gotlandię. Na pamiątkę tego wylądowania zbudowano kościół; jego części są wbudowane w istniejący do dziś magazyn. Na początku XVII wieku Gullandske Compagnie, należąca do króla duńskiego, zbudowała tu pierwszy duży piec wapienny na Gotlandii; wypalanie wapna trwało z przerwami do 1860 roku. W latach 1901–1953 wydobywano bloki kamienne i wysyłano je z portu na półwyspie.

Nazwa Akergarn odnosiła się do tego miejsca, zanim stało się Sankt Olofsholm, i nawiązywała do opisanego w Gutasaga lądowania Olofa Haraldsona. Później zbudowano kościół dla upamiętnienia tego lądowania, a jego części wmurowano w istniejący do dziś magazyn. Półwysep zachowuje też ślady wypalania wapna rozpoczętego na początku XVII wieku.

Rezerwat o powierzchni 11 hektarów obejmuje większość wzniesienia na południe od starego portu, we wschodniej części półwyspu, w parafii Hellvi. Wejście pieszo; wapienne podłoże nosi ślady kamieniołomów i pieców wapienniczych, więc uważaj, gdzie stawiasz stopy przy dawnych wyrobiskach.

Pierwszy duży piec wapienniczy na Gotlandii zbudowano tutaj na początku XVII wieku przez Gullandske Compagnie, należącą do króla Danii. Wypalanie wapna trwało z przerwami do 1860 roku, a w latach 1901–1953 wydobywano bloki kamienne do wysyłki przez port na półwyspie.