Luossavaara, Szczyt w Kirunie, Szwecja

Luossavaara to góra w Kirunie w Szwecji, której złoże rudy żelaza zostało wyeksploatowane tak, że usunięto jej szczyt; przed usunięciem najwyższy punkt osiągał 728 metrów nad poziomem morza. Na niższych zboczach znajduje się dzielnica mieszkaniowa Luossa, a na wyższych zboczach mały ośrodek alpejski z trzema wyciągami i około 150 metrami różnicy wysokości.

Rudę żelaza wydobywano w Luossavaara od 1920 do 1966 roku, po odkryciu złoża równocześnie ze złożem Kiirunavaara. W szczytowym okresie w kopalni i powiązanych warsztatach pracowało 350 osób. Ruda była czarną rudą bogatą w apatyt tego samego typu co w Kiirunavaara.

Nazwa Luossavaara pochodzi z języka północnolapońskiego: Luossavárri znaczy „góra łososiowa” i nawiązuje do łososi w pobliskim jeziorze Luossajärvi. Później forma lapońska została przystosowana do szwedzkiego. Na niższych zboczach leży osiedle mieszkaniowe Luossaområdet, w którego adresach nazwa góry wciąż żyje.

Góra jest dostępna pieszo z Kiruny, ze znakowanymi szlakami prowadzącymi na szczyt bez potrzeby używania sprzętu technicznego. Zimą stoki są wykorzystywane do narciarstwa i dostępne są wyciągi, więc wrażenia z wizyty zmieniają się znacznie w zależności od pory roku.

Złoże rudy odsłaniało się na szczycie i było stopniowo wybierane, dlatego najwyższy punkt góry sięgał niegdyś 728 metrów nad poziomem morza. W szczytowym okresie, w latach 1920–1966, w kopalni i powiązanych warsztatach pracowało 350 osób.