Madera to główna wyspa archipelagu o tej samej nazwie, położonego na Oceanie Atlantyckim. Wyspa słynie z nadmorskich klifów, sieci kanałów irygacyjnych zwanych levadami, które wiją się przez wzgórza, oraz subtropikalnych ogrodów. Spacerując po wyspie, można zauważyć, jak góry gwałtownie opadają ku morzu, co kształtuje codzienne życie mieszkańców.

Porto Santo to mała wyspa archipelagu Madery, znana z długiej piaszczystej plaży, największej w Portugalii. Ten złoty piasek ciągnie się przez około 9 km wzdłuż południowego wybrzeża. W przeciwieństwie do zielonej Madery, krajobraz Porto Santo jest suchy i słoneczny, z nagimi wzgórzami i mocnym światłem przez większą część roku.

Ilha Deserta Grande to największa z wysp Desertas, leżąca u wybrzeży Madery. Jest rezerwatem przyrody z surowym wulkanicznym krajobrazem ciemnych klifów i stromych stoków. Wyspa jest niezamieszkana i stanowi schronienie dla fok mniszych i rzadkich ptaków morskich. Można się tam dostać wyłącznie podczas zorganizowanych wycieczek z Funchal.

Bugio to najbardziej wysunięta na południe wyspa archipelagu Desertas, u wybrzeży Madery. Wyspa jest niezamieszkana i trudno dostępna. Na jej skalistym terenie stoi stara latarnia morska, która przez długi czas była stale obsadzona. Dziś żyją tu rzadkie ptaki morskie i ssaki morskie, w tym mniszka śródziemnomorska, jedna z najrzadszych fok na świecie.

Ilhéu Chão to mała, niezamieszkana wyspa należąca do archipelagu Desertas, u wybrzeży Madery. Teren jest płaski i pozbawiony roślinności, ukształtowany przez wiatr i morze. Dostęp jest ograniczony, ponieważ wyspa jest chronioną rezerwą przyrody. Dla tych, którzy odkrywają portugalskie wyspy Atlantyku, to jedno z najbardziej odległych miejsc w regionie.

Selvagem Grande to jedna z najbardziej odizolowanych wysp w Europie. Leży na Atlantyku, między Maderą a Wyspami Kanaryjskimi, i należy do Portugalii. Wyspa jest niezamieszkana i jest domem dla dużych kolonii ptaków morskich, co czyni ją jednym z najważniejszych miejsc lęgowych na Atlantyku. Burzyki popielate gniazdują tu w dużych ilościach. Odwiedzający zastają krajobraz, którego człowiek prawie nie tknął.

Selvagem Pequena to mała wyspa na południe od Madery, należąca do archipelagu Ilhas Selvagens. Jest jednym z najbardziej odległych zakątków terytorium portugalskiego. Podłoże jest skaliste, roślinność niska i rzadka, a otaczający ją ocean pozostaje w dużej mierze bez obecności ludzkiej. Ptaki morskie gniazdują tu w dużych ilościach, a dostęp jest zarezerwowany głównie dla badaczy i strażników rezerwatu.

São Miguel to najbardziej znana wyspa Azorów. Przybysze znajdą tu wulkaniczne jeziora kraterowe otoczone zielonymi wzgórzami, gorące źródła bijące wprost z ziemi oraz plantacje herbaty rozciągające się po zboczach. Jeziora zmieniają kolor w zależności od oświetlenia. Można kąpać się w naturalnych basenach termalnych, spacerować przez pola hortensji i chłonąć zielony, wilgotny krajobraz tej wyspy.

Pico to wyspa na Azorach zdominowana przez ogromny wulkan, najwyższy szczyt Portugalii. U jego podnóża na ciemnej lawie rosną winnice wpisane na listę UNESCO. Kontrast między czarnym kamieniem a zielenią winorośli nadaje tej wyspie wyjątkowy charakter na tle całego archipelagu.

Faial to jedna z wysp Azorów, leżąca pośrodku Atlantyku. Jej port Horta od wieków służy jako przystanek dla żeglarzy przekraczających ocean. Załogi zostawiają na nabrzeżach kolorowe malowidła, by upamiętnić swoje przejście, a ta tradycja sama w sobie przyciąga odwiedzających. Na zachodnim krańcu wyspy wulkan Capelinhos, który ostatnio wybuchł w 1957 roku, pozostawił krajobraz popiołów i zastygłej lawy, kontrastujący z zielenią reszty wyspy.

Terceira to wyspa na Azorach, której główne miasto Angra do Heroísmo figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Stare miasto można zwiedzać pieszo, przechodząc między kolorowymi fasadami i brukowanymi uliczkami. We wnętrzu wyspy znajduje się zarośnięty zielenią krater wulkaniczny, który można eksplorować na piechotę.

São Jorge to wyspa na Azorach znana ze swoich fajãs, wąskich pasów płaskiego terenu, które powstały u podnóża wysokich klifów po osunięciach ziemi lub spływach lawy. Szlaki piesze przecinają wyspę od jednego końca do drugiego, prowadząc przez zielone łąki i małe wioski zawieszone nad morzem. Wybrzeże opada stromo w stronę Atlantyku, co nadaje wyspie surowy i wyrazisty charakter.

Flores lezy na zachodnim krancu Azorów i uchodzi za jedno z najpiękniejszych wysp archipelagu. Wodospady spływają po zielonych zboczach, jeziora wulkaniczne wypełniają dawne kratery, a roślinność gęsto porasta ścieżki. Latem hortensje barwią drogi na niebiesko i fioletowo. Wyspa żyje w wolnym rytmie, a odwiedzający zazwyczaj znajdują tu spokój, którego szukali.

Corvo to najmniejsza zamieszkana wyspa Azorów. W jej centrum znajduje się duży krater wulkaniczny zwany Caldeirão, w którym leżą małe jeziora otoczone zielonymi zboczami. Wioska Vila do Corvo to jedyna osada na wyspie, a życie toczy się tam powoli, wyznaczane przez rytm otaczającego oceanu. Dla tych, którzy odkrywają portugalskie wyspy, Corvo jest jednym z najbardziej odległych zakątków Atlantyku.

Graciosa jest często nazywana białą wyspą Azorów. Jej wiatraki i jasne kamienne domy nadają jej wygląd odmienny od innych wysp archipelagu. Teren jest stosunkowo płaski i zielony, z małymi wioskami, w których wiejskie życie toczy się spokojnie. Pod wyspą znajduje się Furna do Enxofre, jaskinia lawowa z podziemnym jeziorem, którą można zwiedzać. Wybrzeże jest łagodniejsze niż na pozostałych wyspach Azorów, a morze pozwala na kąpiel w kilku miejscach.

Santa Maria to najbardziej słoneczna wyspa Azorów. W przeciwieństwie do innych wysp archipelagu ma plaże z jasnym piaskiem, co ją wyróżnia. Krajobraz zmienia się między łagodnymi wzgórzami, starymi winnicami a klifami wychodzącymi na Atlantyk. Światło jest tu silniejsze, a powietrze bardziej suche.

Ilhéu de Vila Franca do Campo to stary krater wulkaniczny, który wznosi się z morza u wybrzeży São Miguel. Wewnątrz utworzyła się naturalna laguna, osłonięta od otwartego oceanu ścianami krateru. Woda jest spokojna i przejrzysta, co sprawia, że to jedno z najbardziej poszukiwanych miejsc do kąpieli na Azorach. Dotrzeć tu można łodzią z pobliskiego brzegu, a liczba dziennych odwiedzających jest ograniczona.

Ilhéu de Monchique leży u wybrzeży wyspy Flores i wyznacza najbardziej wysunięty na zachód punkt Portugalii oraz Unii Europejskiej. Ta mała skała wznosi się z Atlantyku, z dala od jakiegokolwiek portu. Jest niezamieszkana i trudno dostępna, ale przyciąga tych, którzy chcą zobaczyć zachodni kraniec Europy.

Ilhéu das Cabras to dwie małe wulkaniczne wysepki u wybrzeży Terceira. Otaczające je wody są spokojne i przejrzyste, co przyciąga nurków z całego regionu. Pod powierzchnią można znaleźć skały, jaskinie i bogate życie morskie, co sprawia, że to jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc do nurkowania na Azorach.

Ilhéu de Topo to mała skalista wysepka u wschodniego krańca São Jorge na Azorach. Objęta ochroną jako rezerwat przyrody, jest miejscem gniazdowania kolonii burzyka śródziemnomorskiego. Z wybrzeża São Jorge widać ją wyraźnie. To jeden z cichszych zakątków archipelagu, który przyciąga turystów pieszych i miłośników obserwacji ptaków.

Ilhéu de Maria Vaz to mała wulkaniczna skała wyłaniająca się z Oceanu Atlantyckiego w pobliżu wybrzeża Santa Maria, najbardziej wysuniętej na południe wyspy Azorów. Ta niezamieszkana wysepka stoi tuż przy brzegu, ukształtowana przez aktywność wulkaniczną i morską erozję na przestrzeni wieków. Z klifów Santa Maria wyraźnie widać jej sylwetkę nad wodą. Nadaje temu odcinkowi wybrzeża surowy i dziki charakter.

Ilhéu da Praia leży tuż przy brzegu Graciosa, jednej z mniejszych wysp Azorów. Ta skalista wysepka jest chronionym miejscem gniazdowania ptaków morskich. Z brzegów Graciosa można obserwować ich ruch przez cały dzień, a wokół rozciąga się otwarty Atlantyk.

Ilhéu Mole to niewielka skała wulkaniczna wystająca z Atlantyku tuż przy brzegu Corvo, najmniejszej wyspy Azorów. Widać ją dobrze z lądu: ciemna skała odcina się od koloru wody. Ptaki morskie zatrzymują się tu i gniazdują na jej półkach. Wiatr wieje mocno, a ocean wokół sprawia wrażenie rozległego i otwartego. To miejsce dobrze pokazuje, jak odległy i surowy jest ten zakątek Portugalii.

Ilhéus dos Mosteiros to wysokie, poszarpane skały z czarnego bazaltu, które wyrastają z Atlantyku przy zachodnim wybrzeżu São Miguel. O zachodzie słońca światło nadaje skałom ciepłe, pomarańczowe i czerwone barwy, a wielu odwiedzających przybywa właśnie o tej porze, by podziwiać ten widok. Czarna piaszczysta plaża pobliskiej wioski Mosteiros daje dobry punkt obserwacyjny tuż przy brzegu.

Ilhéus da Ribeira da Janela to wulkaniczne skalne iglice wyrastające z oceanu u północno-zachodniego wybrzeża Madery. Jadąc nadmorską drogą, nagle je dostrzegasz: ciemne, strome, ukształtowane przez wiatr i fale. Mieszkańcy mijają je codziennie, a podróżnicy często zatrzymują się, by popatrzeć na nie z klifów górujących nad morzem.