Argentyna poza Buenos Aires, stolicą tego kraju, ukazuje świat kanionów z czerwonymi skałami, górami z granitu i obszarami mokradłowymi, gdzie żyją kajmany i kapibary.
Argentyński krajobraz oferuje znacznie więcej niż swoje znane miasta. Na północnym zachodzie wartościowe są formacje takie jak Quebrada de las Conchas z czerwonymi skałami i park narodowy Talampaya z wyżłobionymi kanionami. Quebrada de Humahuaca pokazuje warstwy z milionów lat historii geologicznej. Purmamarca leży u stóp Cerro de los Siete Colores, który ma różne odcienie. Na północ od tego miejsca można zobaczyć suche obszary na wysokich wysokościach i słone jeziora.
Andes kształtują południowo-zachodnią część Argentyny. Dolina Uspallata to przełęcz między Mendoza a Chile. W Patagonia, granitowe szczyty Mont Fitz Roy nadciągają nad lodowcowe doliny. Park narodowy Los Alerces chroni stare drzewa i czyste jeziora. Villa Traful i park Nahuel Huapi pokazują region jezior z leśnymi brzegami i wulkanicznymi szczytami.
Przedhistoryczne znaleziska i rezerwaty przyrody dopełniają te odległe miejsca. Cueva de las Manos przechowuje prehistoryczne malowidła z czasów sprzed ponad 9000 lat. Ruiny Quilmes pokazują osiedle z czasów przedKolumbijskich. Las Petrificados de Jaramillo zawierają skamieniałe drzewa araucaria z okresu jurajskiego. Esteros del Iberá to wielkie mokradła, gdzie żyją kajmany, kapibary i ponad 350 gatunków ptaków. La Cumbrecita ma szlaki piesze w górach Sierra de Córdoba. Gaiman zachowuje góralską historię Patagonii.
Argentyna poza Buenos Aires, stolicą tego kraju, ukazuje świat kanionów z czerwonymi skałami, górami z granitu i obszarami mokradłowymi, gdzie żyją kajmany i kapibary.
Argentyński krajobraz oferuje znacznie więcej niż swoje znane miasta. Na północnym zachodzie wartościowe są formacje takie jak Quebrada de las Conchas z czerwonymi skałami i park narodowy Talampaya z wyżłobionymi kanionami. Quebrada de Humahuaca pokazuje warstwy z milionów lat historii geologicznej. Purmamarca leży u stóp Cerro de los Siete Colores, który ma różne odcienie. Na północ od tego miejsca można zobaczyć suche obszary na wysokich wysokościach i słone jeziora.
Andes kształtują południowo-zachodnią część Argentyny. Dolina Uspallata to przełęcz między Mendoza a Chile. W Patagonia, granitowe szczyty Mont Fitz Roy nadciągają nad lodowcowe doliny. Park narodowy Los Alerces chroni stare drzewa i czyste jeziora. Villa Traful i park Nahuel Huapi pokazują region jezior z leśnymi brzegami i wulkanicznymi szczytami.
Przedhistoryczne znaleziska i rezerwaty przyrody dopełniają te odległe miejsca. Cueva de las Manos przechowuje prehistoryczne malowidła z czasów sprzed ponad 9000 lat. Ruiny Quilmes pokazują osiedle z czasów przedKolumbijskich. Las Petrificados de Jaramillo zawierają skamieniałe drzewa araucaria z okresu jurajskiego. Esteros del Iberá to wielkie mokradła, gdzie żyją kajmany, kapibary i ponad 350 gatunków ptaków. La Cumbrecita ma szlaki piesze w górach Sierra de Córdoba. Gaiman zachowuje góralską historię Patagonii.
Ta kaninon na północnym zachodzie Argentyny wykazuje warstwy geologiczne czerwonego i pomaranczowego piaskowca, które dokumentuja rozne okresy historii Ziemi. Formacje powstaly w wyniku erozji i aktywnosci tektonicznej przez miliony lat. Droga przebiegajaca przez Quebrada de las Conchas przechodzi obok samodzielnych formacji skalnych, w tym struktur nazwanych El Anfiteatro i La Garganta del Diablo na podstawie ich ksztaltu. Kontrast miedzy kolorami skal i rzadka roslinnoscią pokazuje roznorodnosc geologiczna argentyńskiego krajobrazu.
Ta jaskinia w zbiorze odległych lokalizacji w Argentynie zawiera ponad 800 prehistorycznych śladów dłoni namalowanych na ścianach skalnych przez myśliwych i zbieraczy około 9.000 do 13.000 lat temu. Obrazy pokazują negatywy dłoni w kolorze czerwonym, czarnym i ocher, wraz z przedstawieniami guanako i wzorami geometrycznymi. Cueva de las Manos znajduje się w izolowanym kanionie rzeki Río Pinturas i należy do głównych stanowisk archeologicznych Patagonii. Malowidła dokumentują praktyki kulturalne pierwszych mieszkańców tego regionu i można do nich dotrzeć szlakiem oznaczonym od Cañadón del Río Pinturas.
La Cumbrecita to górska wioska w Sierras Grandes w prowincji Córdoba, na wysokości około 1.450 metrów. Wioska nosi ślady wpływu niemieckich osadników w postaci domów z kamienia i drewnianych balkonów. Pojazdy silnikowe nie są dozwolone w centrum wsi, więc odwiedzający parkują poza wsią i idą pieszo do swoich noclegów. Szlaki piesze prowadzą przez lasy araukarii do wodospadów i punktów widokowych. Wioska leży w odosobnionej górskiej okolicy Argentyny i служy jako baza do eksploracji otaczających dolin i formacji skalnych.
Bosques Petrificados de Jaramillo chroni skamieniałe pnie drewna na patagonijskiej stepie w Santa Cruz, będącej częścią oddalonych miejsc Argentyny. Skamieniałe araukarie osiągają długości do 30 metrów i pochodzą z okresu jury, kiedy region ten pokrywały lasy tropikalne. Poza kamiennymi drzewami park zawiera skamieniałości ślimaków, małż i małych ssaków. Wietrzysty teren, rozrzucony fragmentami skały, pokazuje, jak procesy geologiczne zamieniały materię organiczną w kamień przez miliony lat. Szlak pieszy wiedzie przez pola skamieniałości do najważniejszych miejsc.
Laguna Brava leży na wysokości 4 200 metrów w odległych Andach prowincji La Rioja. To słone jezioro otaczają wulkaniczne szczyty przekraczające 6 000 metrów. Woda bogata w minerały sprzyja rozwojowi glonów, którymi żywią się flamingi i mewy andyjskie, co nadaje tym ptakom charakterystyczne różowe ubarwienie. Droga do jeziora jest przejezdna wyłącznie w porze suchej i wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Park Narodowy Talampaya należy do najbardziej oddalonych lokalizacji w Argentynie i wykazuje czerwony kanion piaskowcowy o wysokości około 150 metrów. Park chroni skamieniałości z okresu trias i znajduje się w regionie, gdzie formacje geologiczne opowiadają historie rozciągające się na miliony lat. Odwiedzający poznają kanion pieszo i pojazdem, podczas gdy czerwone ściany skalne ujawniają petroglify i pozostałości prehistoryczne, które dokumentują wczesne osiedlenie człowieka.
Purmamarca jest jednym z oddalonych miejsc docelowych w Argentynie, pokazujacym roznorodne krajobrazy andyjskiego wyznacznika. Ta wioska znajduje sie u podnoza Cerro de los Siete Colores, gory z warstwowym skałami osadowymi wykazujacymi pasma czerwieni, zółci i ochry utworzone przez rozne minerały. Purmamarca została załozona w poznym XVI wieku i zachowuje swoja tradycyjna architekture z domow z gliny i koscioła kolonialnego z 1648 roku. Centralny plac otaczaja karubowe drzewa zapewniajace cien dla lokalnego rynku rzemiesla. Wioska położona jest na wysokosci 2324 metrow i słuzy jako baza wypadowa dla eksploracji Quebrada de Humahuaca, kanionu z pre-kolumbijskimi osadami. Waskie uliczki prowadza do małych restauracji serwujacych regionalne potrawy takie jak locro i tamales.
Valle de la Luna to chroniony krajobraz pustynny w górach San Juan. To miejsce zachowuje wyjątkowe stanowisko paleontologiczne, gdzie osady z okresu triasu ujawniają skamieniałości dinosaurów i wczesnych ssaków. Dolina wykazuje czerwone klifы i formacje erodowane przez wiatr i wodę przez miliony lat, umożliwiając odwiedzającym bezpośredni widok starożytnych warstw geologicznych i ewolucji życia w tym regionie.
Park Narodowy Los Alerces chroni stare drzewa alerce, które są jednymi z najstarszych żyjących organizmów Argentyny, mają ponad 3000 lat. Krajobraz górski zawiera jeziora lodowcowe, takie jak Lago Verde i Lago Futalaufquen, otoczone lasami buków południowych i cyprysami patagońskimi. Kondory andyjskie szybują nad dolinami, a pudú i huemul zamieszkują lasy. Szlaki wiją się przez gęste zarośla do punktów widokowych z widokiem na pokryte śniegiem szczyty i turkusowe jeziora.
Dolina Uspallata służy w tej kolekcji jako przykład zróżnicowanych krajobrazów andyjskich Argentyny. Dolina ta znajduje się na wysokości około 1900 metrów między głównym łańcuchem Andów a Precordillera i była historycznie ważnym połączeniem między Chile a Argentyną wzdłuż starożytnych szlaków inkaskich. Zbocza gorne wykazują wyraźne warstwy czerwonego i zielonego kamienia, ukształtowane przez aktywność wulkaniczną i erozję. Stanowiska archeologiczne dokumentują osadnictwo sprzed kolumbjskie. Trasa łączy dzisiaj Mendozę z granicą chilijską, przebiegając przez suche tereny wysoko położone z rozproszoną roślinnością.
Villa Traful to mała osada położona na brzegu jeziora o tej samej nazwie w północnej Patagoni, zamieszkana przez około 400 ludzi. Otaczające lasy składają się z drzew arrayán i coihue. Jezioro jest znane z połowu pstrągów i łososi. Villa Traful oferuje ścieżki do wędrówek przez roślinność rodzimą. Społeczność rozwinęła się w połowie XX wieku i zachowała niską gęstość zaludnienia. Życie w Villa Traful toczy się w spokojnym tempie, wyznaczonym przez jezioro i pobliskie góry.
Ta dolina w Andach argentyńskich rozciąga się na 155 kilometrów i wykazuje wielokolorowe formacje skalne powstałe w wyniku milionów lat procesów geologicznych. Quebrada de Humahuaca zawiera pozostałości archeologiczne osad prekolumbijskich i służyła jako ważny szlak handlowy między Altiplano a równinami wschodnimi. Ściany skaliste wykazują warstwy w odcieniach czerwonym, żółtym, zielonym i ochry. Wzdłuż doliny znajduje się kilka historycznych wiosek, w tym Purmamarca, Tilcara i Humahuaca, gdzie stoją kościoły z czasów kolonialnych i przebudowane fortyfikacje. UNESCO uznała ten obszar za Światowe Miejsce Dziedzictwa.
Ten park narodowy rozpościera się na górzystym terenie północnej Patagoni wzdłuż łańcucha Andów. Tutaj znajdują się lodowcowe jeziora z głęboką niebieską wodą między stromymi zboczami gór. Wulkaniczne formacje górskie i lasy araukarii oraz południowego buka charakteryzują krajobraz. Nahuel Huapi to najstarsza chroniona obszar Argentyny i służy jako baza dla wędrowców badających doliny i grzbiety górskie regionu.
Monte Fitz Roy to granitowy szczyt na granicy między Argentyną a Chile, który określa zdalęką górską region Patagonii. Ta góra przyciąga doświadczonych wspinaczy techniczne trudnymi trasami na jego stromych skałach. Pierwszego wejścia dokonano w 1952 roku. Monte Fitz Roy znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares, otoczonym lodowcami i turkusowymi jeziorem wysokogórskim, i służy jako punkt wyjścia dla wielodniowych wędrówek przez wietrzny krajobraz Patagonii.
Antofagasta de la Sierra leży na wysokości około 3.400 metrów na płaskowyżu Puna w prowincji Catamarca. Wioska służy jako baza wypadowa do zwiedzania pobliskich słonych jezior o zmiennych kolorach, wulkanów oraz ruin prekolumbijskich osad rozsianych po wysokogórskiej pustyni. Powietrze jest rzadkie i suche. Rezerwat Laguna Blanca, położony w niewielkiej odległości, to miejsce lęgowe flamingów i jeden z najbardziej oddalonych zakątków północno-zachodniej Argentyny.
Gaiman zachowuje tradycje swoich walijskich założycieli w tej odległej lokalizacji w Patagonii. Miasto zostało założone w 1874 roku, gdy imigranci z Walii przybyli w poszukiwaniu wolności religijnej i gruntów uprawnych. Domy herbaty tutaj serwują walijskie specjalności przygotowywane wg oryginalnych przepisów, w tym ciasto owocowe i ciasto warstwowe. Muzeum regionalne opowiada historię imigrantów poprzez fotografie i narzędzia rolnicze. Gaiman znajduje się w dolinie Chubut i stanowi bramę wejściową do odkrywania oddalonych regionów Patagonii.
Ruiny Quilmes to prekolumbijskie osadnictwo na zboczu gory w prowincji Tucumán. Było zamieszkane od 9 wieku do podboju hiszpańskiego w 17 wieku. Ruiny rozprzestrzeniają się na około 30 hektarów i pokazują pozostałości domów, tarasów i konstrukcji obronnych zbudowanych przez lud Quilmes, który żył w tym górskim regionie. Miejsce ujawnia, jak przez kilka wieków rozwijała się i organizowała społeczność w tym krajobrazie. Muzeum archeologiczne na terenie dzieli się informacjami na temat historii i codziennego życia jego dawnych mieszkańców.
To rozległe solnisko leży na wysokości 3656 metrów w Andach między prowincjami Jujuy i Catamarca. Białe rozciągła skrystalizowana sól rozciąga się na wysoko położonym płaskowyżu otoczonym szczytami i formacjami wulkanicznymi. Krajobraz oferuje silne kontrasy wizualne, z blask białej soli na tle ciemniejszych skał i rzadkiej roślinności. Społeczności lokalne wydobywają tu sól od pokoleń, stosując tradycyjne metody. Miejsce jest dostępne samochodem, chociaż warunki drogowe zależą od pory roku.
Lodowiec Perito Moreno w tym odleglym zakątku Argentyny znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares. W przeciwieństwie do większości lodowców na świecie, ten ciągle posuwi się do przodu, czasami tamując jezioro Argentino i tworząc dramatyczne wydarzenia, w których ogromne bloki lodu odpadają i spadają do wody. Odwiedzający mogą obserwować lodowiec z platform obserwacyjnych lub uczestniczyć w wycieczkach łodzią, które zbliżają cię do lodu. Otaczający krajobraz pokazuje, jak gletsjowy lód, woda topniejąca i teren górski wchodzą w interakcję.
Ta półwyspa w Chubut wchodzi w Ocean Atlantycki i tworzy chronioną strefę dla ssaków morskich. Południowe wieloryby prawe migrują tutaj, aby się rozmnażać i karmiać młode między czerwcem a grudnia. Stada orki polują na lwów morskich wzdłuż plaż. Słonie morskie odpoczywają na odległy brzegach, a pingwiny lęgują się w norach na całym terenie. Plaże i kliffy półwyspu oferują punkty obserwacyjne do obserwacji życia dzikiego. Krajobraz składa się z podmuchiwanych wiatrem łąk z minimalną roślinnością, a odwiedzający poruszają się pomiędzy różnymi koloniami zwierząt.
Paso de San Francisco leży w Andach w prowincji Catamarca, na granicy Argentyny i Chile, na wysokości 4850 metrów. Łączy wysokie płaskowyże puny z regionem pustyni Atacama po chilijskiej stronie. Teren wokół przełęczy jest suchy i jałowy, z rzadką roślinnością, wulkanicznymi szczytami w oddali i ostrym światłem, które szczególnie daje się odczuć we wczesnych godzinach porannych. Przejazd tą drogą wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Ten przełęcz górski w La Rioja opuszcza się z wysoko polozonych pustyni plat do nizej polozonych dolin rzecznych z ostrymi zakolami wyciecie w zboczu. Sama droga staje sie cecha krajobrazu, oferujace widoki na kolejne doliny i warstwowe formacje skalne. Przejscia geologiczne widoczne z przełęczy pokazuja, jak wysokosc i klimat tworza rozne ekosystemy. Zjazd ujawnia zmiany od rzadkiej roslinnos ci na duzych wysokosciach do bujniejszego wzrostu w nizszych strefach. Cuesta de Miranda wyroznia sie jako jedna z odleglych lokalizacji Argentyny, gdzie krajobraz ujawnia miliony lat historii geologicznej.
El Chaltén to cel wędrówek w Santa Cruz leżący w cieniu szczytów granitowych, w tym Mount Fitz Roy i Cerro Torre. Mała wioska służy jako baza wypadowa dla jednodniowych wycieczek i wielodniowych trekkingów przez górzysty teren. Szlaki prowadzą przez południowe lasy bukowe do punktów widokowych z widokiem na doliny lodowcowe i turkusowe jeziora. Otaczający krajobraz pokazuje ciągłe przekształcanie gór przez lód lodowcowy i erozję wody. Pogoda w regionie zmienia się szybko, a jasne poranki często są seguowane przez chmury po południu.
Ta rezerwata na wybrzeżu Chubut chroni największą kolonię pingwinów Magellanów w Argentynie. Do 2 milionów pingwinów gniazduje w norach na terenie rezerwatu w sezonie rozrodu, od września do kwietnia. Odwiedzający spacerowują wśród gniazdzących ptaków i obserwują ich zachowanie, wydawane głosy i interakcje. Rezerwata zapewnia również siedlisko dla innych ptaków morskich, w tym kormoran i rybitw. Skalista linia brzegowa oferuje widoki na Ocean Atlantycki i dostęp do obserwacji ekosystemów morskich.
Kanion Atuel w Mendozie wykazuje warstwowe formacje skalne w kolorze czerwonym, pomarańczowym i fioletowym, rzeźbione przez Río Atuel przez miliony lat. Ściany kanionu podnoszą się stromo z doliny rzeki, tworząc krajobraz filarów skalnych i eroded formacji. Kontrast między kolorowymi skałami a płynącą rzeką pokazuje procesy geologiczne, które nadal kształtują teren. Odwiedzający mogą eksplorować kanion pojazdem i pieszo, dostępując punktów widokowych z różnych wysokości. Reprezentuje jedno z oddalonych miejsc Argentyny, gdzie krajobraz rozciąga się znacznie poza dobrze znane centra miejskie.
W ramach tej kolekcji odleglych argentynskich miejsc, Esteros del Iberá tworzą ogromny system mokradeł na północnym wschodzie Argentyny, obejmujący dużą część prowincji Corrientes. Ten krajobraz słodkowodny składa się z płytkich laguny, dryfujących wysp i zalanych pastwisk. Obszar stanowi siedlisko dla kajmanów, kapibar i ponad 350 gatunków ptaków. Odwiedzający mogą eksplorować mokradła łodzią i obserwować dziką przyrodę z bliska. Esteros del Iberá zaliczają się do najważniejszych obszarów ochrony przyrody Argentyny i reprezentują jeden z największych ekosystemów mokradeł Ameryki Południowej.
Ta kaninon na północnym zachodzie Argentyny wykazuje warstwy geologiczne czerwonego i pomaranczowego piaskowca, które dokumentuja rozne okresy historii Ziemi. Formacje powstaly w wyniku erozji i aktywnosci tektonicznej przez miliony lat. Droga przebiegajaca przez Quebrada de las Conchas przechodzi obok samodzielnych formacji skalnych, w tym struktur nazwanych El Anfiteatro i La Garganta del Diablo na podstawie ich ksztaltu. Kontrast miedzy kolorami skal i rzadka roslinnoscią pokazuje roznorodnosc geologiczna argentyńskiego krajobrazu.
Ta jaskinia w zbiorze odległych lokalizacji w Argentynie zawiera ponad 800 prehistorycznych śladów dłoni namalowanych na ścianach skalnych przez myśliwych i zbieraczy około 9.000 do 13.000 lat temu. Obrazy pokazują negatywy dłoni w kolorze czerwonym, czarnym i ocher, wraz z przedstawieniami guanako i wzorami geometrycznymi. Cueva de las Manos znajduje się w izolowanym kanionie rzeki Río Pinturas i należy do głównych stanowisk archeologicznych Patagonii. Malowidła dokumentują praktyki kulturalne pierwszych mieszkańców tego regionu i można do nich dotrzeć szlakiem oznaczonym od Cañadón del Río Pinturas.
La Cumbrecita to górska wioska w Sierras Grandes w prowincji Córdoba, na wysokości około 1.450 metrów. Wioska nosi ślady wpływu niemieckich osadników w postaci domów z kamienia i drewnianych balkonów. Pojazdy silnikowe nie są dozwolone w centrum wsi, więc odwiedzający parkują poza wsią i idą pieszo do swoich noclegów. Szlaki piesze prowadzą przez lasy araukarii do wodospadów i punktów widokowych. Wioska leży w odosobnionej górskiej okolicy Argentyny i служy jako baza do eksploracji otaczających dolin i formacji skalnych.
Bosques Petrificados de Jaramillo chroni skamieniałe pnie drewna na patagonijskiej stepie w Santa Cruz, będącej częścią oddalonych miejsc Argentyny. Skamieniałe araukarie osiągają długości do 30 metrów i pochodzą z okresu jury, kiedy region ten pokrywały lasy tropikalne. Poza kamiennymi drzewami park zawiera skamieniałości ślimaków, małż i małych ssaków. Wietrzysty teren, rozrzucony fragmentami skały, pokazuje, jak procesy geologiczne zamieniały materię organiczną w kamień przez miliony lat. Szlak pieszy wiedzie przez pola skamieniałości do najważniejszych miejsc.
Laguna Brava leży na wysokości 4 200 metrów w odległych Andach prowincji La Rioja. To słone jezioro otaczają wulkaniczne szczyty przekraczające 6 000 metrów. Woda bogata w minerały sprzyja rozwojowi glonów, którymi żywią się flamingi i mewy andyjskie, co nadaje tym ptakom charakterystyczne różowe ubarwienie. Droga do jeziora jest przejezdna wyłącznie w porze suchej i wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Park Narodowy Talampaya należy do najbardziej oddalonych lokalizacji w Argentynie i wykazuje czerwony kanion piaskowcowy o wysokości około 150 metrów. Park chroni skamieniałości z okresu trias i znajduje się w regionie, gdzie formacje geologiczne opowiadają historie rozciągające się na miliony lat. Odwiedzający poznają kanion pieszo i pojazdem, podczas gdy czerwone ściany skalne ujawniają petroglify i pozostałości prehistoryczne, które dokumentują wczesne osiedlenie człowieka.
Purmamarca jest jednym z oddalonych miejsc docelowych w Argentynie, pokazujacym roznorodne krajobrazy andyjskiego wyznacznika. Ta wioska znajduje sie u podnoza Cerro de los Siete Colores, gory z warstwowym skałami osadowymi wykazujacymi pasma czerwieni, zółci i ochry utworzone przez rozne minerały. Purmamarca została załozona w poznym XVI wieku i zachowuje swoja tradycyjna architekture z domow z gliny i koscioła kolonialnego z 1648 roku. Centralny plac otaczaja karubowe drzewa zapewniajace cien dla lokalnego rynku rzemiesla. Wioska położona jest na wysokosci 2324 metrow i słuzy jako baza wypadowa dla eksploracji Quebrada de Humahuaca, kanionu z pre-kolumbijskimi osadami. Waskie uliczki prowadza do małych restauracji serwujacych regionalne potrawy takie jak locro i tamales.
Valle de la Luna to chroniony krajobraz pustynny w górach San Juan. To miejsce zachowuje wyjątkowe stanowisko paleontologiczne, gdzie osady z okresu triasu ujawniają skamieniałości dinosaurów i wczesnych ssaków. Dolina wykazuje czerwone klifы i formacje erodowane przez wiatr i wodę przez miliony lat, umożliwiając odwiedzającym bezpośredni widok starożytnych warstw geologicznych i ewolucji życia w tym regionie.
Park Narodowy Los Alerces chroni stare drzewa alerce, które są jednymi z najstarszych żyjących organizmów Argentyny, mają ponad 3000 lat. Krajobraz górski zawiera jeziora lodowcowe, takie jak Lago Verde i Lago Futalaufquen, otoczone lasami buków południowych i cyprysami patagońskimi. Kondory andyjskie szybują nad dolinami, a pudú i huemul zamieszkują lasy. Szlaki wiją się przez gęste zarośla do punktów widokowych z widokiem na pokryte śniegiem szczyty i turkusowe jeziora.
Dolina Uspallata służy w tej kolekcji jako przykład zróżnicowanych krajobrazów andyjskich Argentyny. Dolina ta znajduje się na wysokości około 1900 metrów między głównym łańcuchem Andów a Precordillera i była historycznie ważnym połączeniem między Chile a Argentyną wzdłuż starożytnych szlaków inkaskich. Zbocza gorne wykazują wyraźne warstwy czerwonego i zielonego kamienia, ukształtowane przez aktywność wulkaniczną i erozję. Stanowiska archeologiczne dokumentują osadnictwo sprzed kolumbjskie. Trasa łączy dzisiaj Mendozę z granicą chilijską, przebiegając przez suche tereny wysoko położone z rozproszoną roślinnością.
Villa Traful to mała osada położona na brzegu jeziora o tej samej nazwie w północnej Patagoni, zamieszkana przez około 400 ludzi. Otaczające lasy składają się z drzew arrayán i coihue. Jezioro jest znane z połowu pstrągów i łososi. Villa Traful oferuje ścieżki do wędrówek przez roślinność rodzimą. Społeczność rozwinęła się w połowie XX wieku i zachowała niską gęstość zaludnienia. Życie w Villa Traful toczy się w spokojnym tempie, wyznaczonym przez jezioro i pobliskie góry.
Ta dolina w Andach argentyńskich rozciąga się na 155 kilometrów i wykazuje wielokolorowe formacje skalne powstałe w wyniku milionów lat procesów geologicznych. Quebrada de Humahuaca zawiera pozostałości archeologiczne osad prekolumbijskich i służyła jako ważny szlak handlowy między Altiplano a równinami wschodnimi. Ściany skaliste wykazują warstwy w odcieniach czerwonym, żółtym, zielonym i ochry. Wzdłuż doliny znajduje się kilka historycznych wiosek, w tym Purmamarca, Tilcara i Humahuaca, gdzie stoją kościoły z czasów kolonialnych i przebudowane fortyfikacje. UNESCO uznała ten obszar za Światowe Miejsce Dziedzictwa.
Ten park narodowy rozpościera się na górzystym terenie północnej Patagoni wzdłuż łańcucha Andów. Tutaj znajdują się lodowcowe jeziora z głęboką niebieską wodą między stromymi zboczami gór. Wulkaniczne formacje górskie i lasy araukarii oraz południowego buka charakteryzują krajobraz. Nahuel Huapi to najstarsza chroniona obszar Argentyny i służy jako baza dla wędrowców badających doliny i grzbiety górskie regionu.
Monte Fitz Roy to granitowy szczyt na granicy między Argentyną a Chile, który określa zdalęką górską region Patagonii. Ta góra przyciąga doświadczonych wspinaczy techniczne trudnymi trasami na jego stromych skałach. Pierwszego wejścia dokonano w 1952 roku. Monte Fitz Roy znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares, otoczonym lodowcami i turkusowymi jeziorem wysokogórskim, i służy jako punkt wyjścia dla wielodniowych wędrówek przez wietrzny krajobraz Patagonii.
Antofagasta de la Sierra leży na wysokości około 3.400 metrów na płaskowyżu Puna w prowincji Catamarca. Wioska służy jako baza wypadowa do zwiedzania pobliskich słonych jezior o zmiennych kolorach, wulkanów oraz ruin prekolumbijskich osad rozsianych po wysokogórskiej pustyni. Powietrze jest rzadkie i suche. Rezerwat Laguna Blanca, położony w niewielkiej odległości, to miejsce lęgowe flamingów i jeden z najbardziej oddalonych zakątków północno-zachodniej Argentyny.
Gaiman zachowuje tradycje swoich walijskich założycieli w tej odległej lokalizacji w Patagonii. Miasto zostało założone w 1874 roku, gdy imigranci z Walii przybyli w poszukiwaniu wolności religijnej i gruntów uprawnych. Domy herbaty tutaj serwują walijskie specjalności przygotowywane wg oryginalnych przepisów, w tym ciasto owocowe i ciasto warstwowe. Muzeum regionalne opowiada historię imigrantów poprzez fotografie i narzędzia rolnicze. Gaiman znajduje się w dolinie Chubut i stanowi bramę wejściową do odkrywania oddalonych regionów Patagonii.
Ruiny Quilmes to prekolumbijskie osadnictwo na zboczu gory w prowincji Tucumán. Było zamieszkane od 9 wieku do podboju hiszpańskiego w 17 wieku. Ruiny rozprzestrzeniają się na około 30 hektarów i pokazują pozostałości domów, tarasów i konstrukcji obronnych zbudowanych przez lud Quilmes, który żył w tym górskim regionie. Miejsce ujawnia, jak przez kilka wieków rozwijała się i organizowała społeczność w tym krajobrazie. Muzeum archeologiczne na terenie dzieli się informacjami na temat historii i codziennego życia jego dawnych mieszkańców.
To rozległe solnisko leży na wysokości 3656 metrów w Andach między prowincjami Jujuy i Catamarca. Białe rozciągła skrystalizowana sól rozciąga się na wysoko położonym płaskowyżu otoczonym szczytami i formacjami wulkanicznymi. Krajobraz oferuje silne kontrasy wizualne, z blask białej soli na tle ciemniejszych skał i rzadkiej roślinności. Społeczności lokalne wydobywają tu sól od pokoleń, stosując tradycyjne metody. Miejsce jest dostępne samochodem, chociaż warunki drogowe zależą od pory roku.
Lodowiec Perito Moreno w tym odleglym zakątku Argentyny znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares. W przeciwieństwie do większości lodowców na świecie, ten ciągle posuwi się do przodu, czasami tamując jezioro Argentino i tworząc dramatyczne wydarzenia, w których ogromne bloki lodu odpadają i spadają do wody. Odwiedzający mogą obserwować lodowiec z platform obserwacyjnych lub uczestniczyć w wycieczkach łodzią, które zbliżają cię do lodu. Otaczający krajobraz pokazuje, jak gletsjowy lód, woda topniejąca i teren górski wchodzą w interakcję.
Ta półwyspa w Chubut wchodzi w Ocean Atlantycki i tworzy chronioną strefę dla ssaków morskich. Południowe wieloryby prawe migrują tutaj, aby się rozmnażać i karmiać młode między czerwcem a grudnia. Stada orki polują na lwów morskich wzdłuż plaż. Słonie morskie odpoczywają na odległy brzegach, a pingwiny lęgują się w norach na całym terenie. Plaże i kliffy półwyspu oferują punkty obserwacyjne do obserwacji życia dzikiego. Krajobraz składa się z podmuchiwanych wiatrem łąk z minimalną roślinnością, a odwiedzający poruszają się pomiędzy różnymi koloniami zwierząt.
Paso de San Francisco leży w Andach w prowincji Catamarca, na granicy Argentyny i Chile, na wysokości 4850 metrów. Łączy wysokie płaskowyże puny z regionem pustyni Atacama po chilijskiej stronie. Teren wokół przełęczy jest suchy i jałowy, z rzadką roślinnością, wulkanicznymi szczytami w oddali i ostrym światłem, które szczególnie daje się odczuć we wczesnych godzinach porannych. Przejazd tą drogą wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Ten przełęcz górski w La Rioja opuszcza się z wysoko polozonych pustyni plat do nizej polozonych dolin rzecznych z ostrymi zakolami wyciecie w zboczu. Sama droga staje sie cecha krajobrazu, oferujace widoki na kolejne doliny i warstwowe formacje skalne. Przejscia geologiczne widoczne z przełęczy pokazuja, jak wysokosc i klimat tworza rozne ekosystemy. Zjazd ujawnia zmiany od rzadkiej roslinnos ci na duzych wysokosciach do bujniejszego wzrostu w nizszych strefach. Cuesta de Miranda wyroznia sie jako jedna z odleglych lokalizacji Argentyny, gdzie krajobraz ujawnia miliony lat historii geologicznej.
El Chaltén to cel wędrówek w Santa Cruz leżący w cieniu szczytów granitowych, w tym Mount Fitz Roy i Cerro Torre. Mała wioska służy jako baza wypadowa dla jednodniowych wycieczek i wielodniowych trekkingów przez górzysty teren. Szlaki prowadzą przez południowe lasy bukowe do punktów widokowych z widokiem na doliny lodowcowe i turkusowe jeziora. Otaczający krajobraz pokazuje ciągłe przekształcanie gór przez lód lodowcowy i erozję wody. Pogoda w regionie zmienia się szybko, a jasne poranki często są seguowane przez chmury po południu.
Ta rezerwata na wybrzeżu Chubut chroni największą kolonię pingwinów Magellanów w Argentynie. Do 2 milionów pingwinów gniazduje w norach na terenie rezerwatu w sezonie rozrodu, od września do kwietnia. Odwiedzający spacerowują wśród gniazdzących ptaków i obserwują ich zachowanie, wydawane głosy i interakcje. Rezerwata zapewnia również siedlisko dla innych ptaków morskich, w tym kormoran i rybitw. Skalista linia brzegowa oferuje widoki na Ocean Atlantycki i dostęp do obserwacji ekosystemów morskich.
Kanion Atuel w Mendozie wykazuje warstwowe formacje skalne w kolorze czerwonym, pomarańczowym i fioletowym, rzeźbione przez Río Atuel przez miliony lat. Ściany kanionu podnoszą się stromo z doliny rzeki, tworząc krajobraz filarów skalnych i eroded formacji. Kontrast między kolorowymi skałami a płynącą rzeką pokazuje procesy geologiczne, które nadal kształtują teren. Odwiedzający mogą eksplorować kanion pojazdem i pieszo, dostępując punktów widokowych z różnych wysokości. Reprezentuje jedno z oddalonych miejsc Argentyny, gdzie krajobraz rozciąga się znacznie poza dobrze znane centra miejskie.
W ramach tej kolekcji odleglych argentynskich miejsc, Esteros del Iberá tworzą ogromny system mokradeł na północnym wschodzie Argentyny, obejmujący dużą część prowincji Corrientes. Ten krajobraz słodkowodny składa się z płytkich laguny, dryfujących wysp i zalanych pastwisk. Obszar stanowi siedlisko dla kajmanów, kapibar i ponad 350 gatunków ptaków. Odwiedzający mogą eksplorować mokradła łodzią i obserwować dziką przyrodę z bliska. Esteros del Iberá zaliczają się do najważniejszych obszarów ochrony przyrody Argentyny i reprezentują jeden z największych ekosystemów mokradeł Ameryki Południowej.
Ta kaninon na północnym zachodzie Argentyny wykazuje warstwy geologiczne czerwonego i pomaranczowego piaskowca, które dokumentuja rozne okresy historii Ziemi. Formacje powstaly w wyniku erozji i aktywnosci tektonicznej przez miliony lat. Droga przebiegajaca przez Quebrada de las Conchas przechodzi obok samodzielnych formacji skalnych, w tym struktur nazwanych El Anfiteatro i La Garganta del Diablo na podstawie ich ksztaltu. Kontrast miedzy kolorami skal i rzadka roslinnoscią pokazuje roznorodnosc geologiczna argentyńskiego krajobrazu.
Ta jaskinia w zbiorze odległych lokalizacji w Argentynie zawiera ponad 800 prehistorycznych śladów dłoni namalowanych na ścianach skalnych przez myśliwych i zbieraczy około 9.000 do 13.000 lat temu. Obrazy pokazują negatywy dłoni w kolorze czerwonym, czarnym i ocher, wraz z przedstawieniami guanako i wzorami geometrycznymi. Cueva de las Manos znajduje się w izolowanym kanionie rzeki Río Pinturas i należy do głównych stanowisk archeologicznych Patagonii. Malowidła dokumentują praktyki kulturalne pierwszych mieszkańców tego regionu i można do nich dotrzeć szlakiem oznaczonym od Cañadón del Río Pinturas.
La Cumbrecita to górska wioska w Sierras Grandes w prowincji Córdoba, na wysokości około 1.450 metrów. Wioska nosi ślady wpływu niemieckich osadników w postaci domów z kamienia i drewnianych balkonów. Pojazdy silnikowe nie są dozwolone w centrum wsi, więc odwiedzający parkują poza wsią i idą pieszo do swoich noclegów. Szlaki piesze prowadzą przez lasy araukarii do wodospadów i punktów widokowych. Wioska leży w odosobnionej górskiej okolicy Argentyny i служy jako baza do eksploracji otaczających dolin i formacji skalnych.
Bosques Petrificados de Jaramillo chroni skamieniałe pnie drewna na patagonijskiej stepie w Santa Cruz, będącej częścią oddalonych miejsc Argentyny. Skamieniałe araukarie osiągają długości do 30 metrów i pochodzą z okresu jury, kiedy region ten pokrywały lasy tropikalne. Poza kamiennymi drzewami park zawiera skamieniałości ślimaków, małż i małych ssaków. Wietrzysty teren, rozrzucony fragmentami skały, pokazuje, jak procesy geologiczne zamieniały materię organiczną w kamień przez miliony lat. Szlak pieszy wiedzie przez pola skamieniałości do najważniejszych miejsc.
Laguna Brava leży na wysokości 4 200 metrów w odległych Andach prowincji La Rioja. To słone jezioro otaczają wulkaniczne szczyty przekraczające 6 000 metrów. Woda bogata w minerały sprzyja rozwojowi glonów, którymi żywią się flamingi i mewy andyjskie, co nadaje tym ptakom charakterystyczne różowe ubarwienie. Droga do jeziora jest przejezdna wyłącznie w porze suchej i wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Park Narodowy Talampaya należy do najbardziej oddalonych lokalizacji w Argentynie i wykazuje czerwony kanion piaskowcowy o wysokości około 150 metrów. Park chroni skamieniałości z okresu trias i znajduje się w regionie, gdzie formacje geologiczne opowiadają historie rozciągające się na miliony lat. Odwiedzający poznają kanion pieszo i pojazdem, podczas gdy czerwone ściany skalne ujawniają petroglify i pozostałości prehistoryczne, które dokumentują wczesne osiedlenie człowieka.
Purmamarca jest jednym z oddalonych miejsc docelowych w Argentynie, pokazujacym roznorodne krajobrazy andyjskiego wyznacznika. Ta wioska znajduje sie u podnoza Cerro de los Siete Colores, gory z warstwowym skałami osadowymi wykazujacymi pasma czerwieni, zółci i ochry utworzone przez rozne minerały. Purmamarca została załozona w poznym XVI wieku i zachowuje swoja tradycyjna architekture z domow z gliny i koscioła kolonialnego z 1648 roku. Centralny plac otaczaja karubowe drzewa zapewniajace cien dla lokalnego rynku rzemiesla. Wioska położona jest na wysokosci 2324 metrow i słuzy jako baza wypadowa dla eksploracji Quebrada de Humahuaca, kanionu z pre-kolumbijskimi osadami. Waskie uliczki prowadza do małych restauracji serwujacych regionalne potrawy takie jak locro i tamales.
Valle de la Luna to chroniony krajobraz pustynny w górach San Juan. To miejsce zachowuje wyjątkowe stanowisko paleontologiczne, gdzie osady z okresu triasu ujawniają skamieniałości dinosaurów i wczesnych ssaków. Dolina wykazuje czerwone klifы i formacje erodowane przez wiatr i wodę przez miliony lat, umożliwiając odwiedzającym bezpośredni widok starożytnych warstw geologicznych i ewolucji życia w tym regionie.
Park Narodowy Los Alerces chroni stare drzewa alerce, które są jednymi z najstarszych żyjących organizmów Argentyny, mają ponad 3000 lat. Krajobraz górski zawiera jeziora lodowcowe, takie jak Lago Verde i Lago Futalaufquen, otoczone lasami buków południowych i cyprysami patagońskimi. Kondory andyjskie szybują nad dolinami, a pudú i huemul zamieszkują lasy. Szlaki wiją się przez gęste zarośla do punktów widokowych z widokiem na pokryte śniegiem szczyty i turkusowe jeziora.
Dolina Uspallata służy w tej kolekcji jako przykład zróżnicowanych krajobrazów andyjskich Argentyny. Dolina ta znajduje się na wysokości około 1900 metrów między głównym łańcuchem Andów a Precordillera i była historycznie ważnym połączeniem między Chile a Argentyną wzdłuż starożytnych szlaków inkaskich. Zbocza gorne wykazują wyraźne warstwy czerwonego i zielonego kamienia, ukształtowane przez aktywność wulkaniczną i erozję. Stanowiska archeologiczne dokumentują osadnictwo sprzed kolumbjskie. Trasa łączy dzisiaj Mendozę z granicą chilijską, przebiegając przez suche tereny wysoko położone z rozproszoną roślinnością.
Villa Traful to mała osada położona na brzegu jeziora o tej samej nazwie w północnej Patagoni, zamieszkana przez około 400 ludzi. Otaczające lasy składają się z drzew arrayán i coihue. Jezioro jest znane z połowu pstrągów i łososi. Villa Traful oferuje ścieżki do wędrówek przez roślinność rodzimą. Społeczność rozwinęła się w połowie XX wieku i zachowała niską gęstość zaludnienia. Życie w Villa Traful toczy się w spokojnym tempie, wyznaczonym przez jezioro i pobliskie góry.
Ta dolina w Andach argentyńskich rozciąga się na 155 kilometrów i wykazuje wielokolorowe formacje skalne powstałe w wyniku milionów lat procesów geologicznych. Quebrada de Humahuaca zawiera pozostałości archeologiczne osad prekolumbijskich i służyła jako ważny szlak handlowy między Altiplano a równinami wschodnimi. Ściany skaliste wykazują warstwy w odcieniach czerwonym, żółtym, zielonym i ochry. Wzdłuż doliny znajduje się kilka historycznych wiosek, w tym Purmamarca, Tilcara i Humahuaca, gdzie stoją kościoły z czasów kolonialnych i przebudowane fortyfikacje. UNESCO uznała ten obszar za Światowe Miejsce Dziedzictwa.
Ten park narodowy rozpościera się na górzystym terenie północnej Patagoni wzdłuż łańcucha Andów. Tutaj znajdują się lodowcowe jeziora z głęboką niebieską wodą między stromymi zboczami gór. Wulkaniczne formacje górskie i lasy araukarii oraz południowego buka charakteryzują krajobraz. Nahuel Huapi to najstarsza chroniona obszar Argentyny i służy jako baza dla wędrowców badających doliny i grzbiety górskie regionu.
Monte Fitz Roy to granitowy szczyt na granicy między Argentyną a Chile, który określa zdalęką górską region Patagonii. Ta góra przyciąga doświadczonych wspinaczy techniczne trudnymi trasami na jego stromych skałach. Pierwszego wejścia dokonano w 1952 roku. Monte Fitz Roy znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares, otoczonym lodowcami i turkusowymi jeziorem wysokogórskim, i służy jako punkt wyjścia dla wielodniowych wędrówek przez wietrzny krajobraz Patagonii.
Antofagasta de la Sierra leży na wysokości około 3.400 metrów na płaskowyżu Puna w prowincji Catamarca. Wioska służy jako baza wypadowa do zwiedzania pobliskich słonych jezior o zmiennych kolorach, wulkanów oraz ruin prekolumbijskich osad rozsianych po wysokogórskiej pustyni. Powietrze jest rzadkie i suche. Rezerwat Laguna Blanca, położony w niewielkiej odległości, to miejsce lęgowe flamingów i jeden z najbardziej oddalonych zakątków północno-zachodniej Argentyny.
Gaiman zachowuje tradycje swoich walijskich założycieli w tej odległej lokalizacji w Patagonii. Miasto zostało założone w 1874 roku, gdy imigranci z Walii przybyli w poszukiwaniu wolności religijnej i gruntów uprawnych. Domy herbaty tutaj serwują walijskie specjalności przygotowywane wg oryginalnych przepisów, w tym ciasto owocowe i ciasto warstwowe. Muzeum regionalne opowiada historię imigrantów poprzez fotografie i narzędzia rolnicze. Gaiman znajduje się w dolinie Chubut i stanowi bramę wejściową do odkrywania oddalonych regionów Patagonii.
Ruiny Quilmes to prekolumbijskie osadnictwo na zboczu gory w prowincji Tucumán. Było zamieszkane od 9 wieku do podboju hiszpańskiego w 17 wieku. Ruiny rozprzestrzeniają się na około 30 hektarów i pokazują pozostałości domów, tarasów i konstrukcji obronnych zbudowanych przez lud Quilmes, który żył w tym górskim regionie. Miejsce ujawnia, jak przez kilka wieków rozwijała się i organizowała społeczność w tym krajobrazie. Muzeum archeologiczne na terenie dzieli się informacjami na temat historii i codziennego życia jego dawnych mieszkańców.
To rozległe solnisko leży na wysokości 3656 metrów w Andach między prowincjami Jujuy i Catamarca. Białe rozciągła skrystalizowana sól rozciąga się na wysoko położonym płaskowyżu otoczonym szczytami i formacjami wulkanicznymi. Krajobraz oferuje silne kontrasy wizualne, z blask białej soli na tle ciemniejszych skał i rzadkiej roślinności. Społeczności lokalne wydobywają tu sól od pokoleń, stosując tradycyjne metody. Miejsce jest dostępne samochodem, chociaż warunki drogowe zależą od pory roku.
Lodowiec Perito Moreno w tym odleglym zakątku Argentyny znajduje się w Parku Narodowym Los Glaciares. W przeciwieństwie do większości lodowców na świecie, ten ciągle posuwi się do przodu, czasami tamując jezioro Argentino i tworząc dramatyczne wydarzenia, w których ogromne bloki lodu odpadają i spadają do wody. Odwiedzający mogą obserwować lodowiec z platform obserwacyjnych lub uczestniczyć w wycieczkach łodzią, które zbliżają cię do lodu. Otaczający krajobraz pokazuje, jak gletsjowy lód, woda topniejąca i teren górski wchodzą w interakcję.
Ta półwyspa w Chubut wchodzi w Ocean Atlantycki i tworzy chronioną strefę dla ssaków morskich. Południowe wieloryby prawe migrują tutaj, aby się rozmnażać i karmiać młode między czerwcem a grudnia. Stada orki polują na lwów morskich wzdłuż plaż. Słonie morskie odpoczywają na odległy brzegach, a pingwiny lęgują się w norach na całym terenie. Plaże i kliffy półwyspu oferują punkty obserwacyjne do obserwacji życia dzikiego. Krajobraz składa się z podmuchiwanych wiatrem łąk z minimalną roślinnością, a odwiedzający poruszają się pomiędzy różnymi koloniami zwierząt.
Paso de San Francisco leży w Andach w prowincji Catamarca, na granicy Argentyny i Chile, na wysokości 4850 metrów. Łączy wysokie płaskowyże puny z regionem pustyni Atacama po chilijskiej stronie. Teren wokół przełęczy jest suchy i jałowy, z rzadką roślinnością, wulkanicznymi szczytami w oddali i ostrym światłem, które szczególnie daje się odczuć we wczesnych godzinach porannych. Przejazd tą drogą wymaga samochodu z napędem na cztery koła.
Ten przełęcz górski w La Rioja opuszcza się z wysoko polozonych pustyni plat do nizej polozonych dolin rzecznych z ostrymi zakolami wyciecie w zboczu. Sama droga staje sie cecha krajobrazu, oferujace widoki na kolejne doliny i warstwowe formacje skalne. Przejscia geologiczne widoczne z przełęczy pokazuja, jak wysokosc i klimat tworza rozne ekosystemy. Zjazd ujawnia zmiany od rzadkiej roslinnos ci na duzych wysokosciach do bujniejszego wzrostu w nizszych strefach. Cuesta de Miranda wyroznia sie jako jedna z odleglych lokalizacji Argentyny, gdzie krajobraz ujawnia miliony lat historii geologicznej.
El Chaltén to cel wędrówek w Santa Cruz leżący w cieniu szczytów granitowych, w tym Mount Fitz Roy i Cerro Torre. Mała wioska służy jako baza wypadowa dla jednodniowych wycieczek i wielodniowych trekkingów przez górzysty teren. Szlaki prowadzą przez południowe lasy bukowe do punktów widokowych z widokiem na doliny lodowcowe i turkusowe jeziora. Otaczający krajobraz pokazuje ciągłe przekształcanie gór przez lód lodowcowy i erozję wody. Pogoda w regionie zmienia się szybko, a jasne poranki często są seguowane przez chmury po południu.
Ta rezerwata na wybrzeżu Chubut chroni największą kolonię pingwinów Magellanów w Argentynie. Do 2 milionów pingwinów gniazduje w norach na terenie rezerwatu w sezonie rozrodu, od września do kwietnia. Odwiedzający spacerowują wśród gniazdzących ptaków i obserwują ich zachowanie, wydawane głosy i interakcje. Rezerwata zapewnia również siedlisko dla innych ptaków morskich, w tym kormoran i rybitw. Skalista linia brzegowa oferuje widoki na Ocean Atlantycki i dostęp do obserwacji ekosystemów morskich.
Kanion Atuel w Mendozie wykazuje warstwowe formacje skalne w kolorze czerwonym, pomarańczowym i fioletowym, rzeźbione przez Río Atuel przez miliony lat. Ściany kanionu podnoszą się stromo z doliny rzeki, tworząc krajobraz filarów skalnych i eroded formacji. Kontrast między kolorowymi skałami a płynącą rzeką pokazuje procesy geologiczne, które nadal kształtują teren. Odwiedzający mogą eksplorować kanion pojazdem i pieszo, dostępując punktów widokowych z różnych wysokości. Reprezentuje jedno z oddalonych miejsc Argentyny, gdzie krajobraz rozciąga się znacznie poza dobrze znane centra miejskie.
W ramach tej kolekcji odleglych argentynskich miejsc, Esteros del Iberá tworzą ogromny system mokradeł na północnym wschodzie Argentyny, obejmujący dużą część prowincji Corrientes. Ten krajobraz słodkowodny składa się z płytkich laguny, dryfujących wysp i zalanych pastwisk. Obszar stanowi siedlisko dla kajmanów, kapibar i ponad 350 gatunków ptaków. Odwiedzający mogą eksplorować mokradła łodzią i obserwować dziką przyrodę z bliska. Esteros del Iberá zaliczają się do najważniejszych obszarów ochrony przyrody Argentyny i reprezentują jeden z największych ekosystemów mokradeł Ameryki Południowej.
Jeśli jesteś już gotowy, by odkryć tę ukrytą Argentynę, przygotuj się na długie podróże i często po nieutwardzonych drogach. Najlepszymi okresami są jesień i wiosna, gdy pogoda jest stabilna. Zabierz dużo wody, szczególnie w pustynnych i wysokogórskich obszarach, gdzie sucha atmosfera może zaskoczyć nawet doświadczonych podróżników.
