Wąwóz Oirase leży w prefekturze Aomori i należy do najchętniej odwiedzanych miejsc przyrodniczych w regionie Tohoku. Przez stary las płynie czysta rzeka, mijając pokryte mchem skały i szereg małych wodospadów. Jesienią drzewa przybierają barwy czerwieni i pomarańczu, przyciągając wielu odwiedzających z całej Japonii. Ścieżka spacerowa prowadzi wzdłuż rzeki przez kilka kilometrów, umożliwiając zwiedzanie wąwozu we własnym tempie.

Jezioro Towada to duże jezioro kalderowe otoczone zalesionymi górami. Woda przybiera różne odcienie niebieskiego w zależności od światła i pory roku. Jesienią zbocza pokrywają się czerwienią i złotem, co sprawia, że to miejsce jest jednym z najczęściej odwiedzanych w regionie Tohoku. Wzdłuż brzegu biegną spokojne ścieżki, na których można spacerować i cieszyć się przyrodą. Jezioro leży na granicy prefektur Aomori i Akita.

Zamek Hirosaki to jeden z nielicznych feudalnych zamków w Japonii, które zachowały się w pierwotnej formie. Zbudowany w XVII wieku, stoi w centrum rozległego parku, gdzie wiśnie kwitną każdej wiosny. Gdy płatki opadają, pokrywają fosę różowym kobiercem. Jesienią drzewa przybierają czerwone i złote barwy. Wewnątrz zamku można zobaczyć zbroje, broń i przedmioty z czasów panowania rodu Tsugaru, który rządził tym regionem przez wiele stuleci.

Shirakami Sanchi to rozległy obszar lasu bukowego rozciągającego się na granicy prefektur Aomori i Akita. Jest to jeden z ostatnich dużych pierwotnych lasów bukowych we wschodniej Azji, wpisany na listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO. Spacerując po nim, można odkryć głębokie wąwozy, czyste strumienie i ciszę, która wydaje się bardzo odległa od codziennego życia. Drzewa są bardzo stare, runo leśne gęste, a każda pora roku zmienia oblicze lasu.

Góry Hakkoda wznoszą się nad prefekturą Aomori jako wulkaniczny masyw, który zmienia oblicze z każdą porą roku. Jesienią stoki pokrywają się głęboką czerwienią i pomarańczem, przyciągając piechurów z całego regionu. Zimą obfite opady śniegu zasypują szlaki i drzewa, tworząc krajobraz oderwany od codziennego życia. W okolicy znajdują się gorące źródła, gdzie można się ogrzać po dniu spędzonym na górze.

Aomori Nebuta Museum WA RASSE stoi przy porcie w Aomori i mieści ogromne, świecące wozy, które każdego lata przemierzają ulice miasta podczas festiwalu Nebuta. Wewnątrz można obejść wielkie figury z papieru i drutu z bliska i zobaczyć, jak dużo pracy kryje się za każdym wozem. Muzeum jest otwarte przez cały rok, dzięki czemu można odkryć festiwal nawet poza sezonem letnim.

Dzielnica samurajów Kakunodate to historyczna dzielnica w prefekturze Akita, która daje wyobrażenie o tym, jak wyglądała feudalna Japonia. Dawne rezydencje rodzin samurajów wciąż stoją wzdłuż szerokich ulic, przy których rosną wiśnie kwitnące wiosną. Spacerując wąskimi uliczkami, można zobaczyć drewniane bramy, gliniane mury i wewnętrzne ogrody, które pokazują, jak żyły te rodziny przed wiekami. Kakunodate bywa nazywane Kyoto Północy, ponieważ zachowało swój dawny charakter niemal w nienaruszonym stanie.

Nyuto Onsenkyo to zespol tradycyjnych ryokan i gorących źródeł ukrytych głęboko w górach prefektury Akita. Każda gospoda ma własne źródło wody, które różni się kolorem i składem mineralnym od jednej łaźni do drugiej. Drewniane budynki, unoszaca się para i otaczający las sprawiają wrażenie cofnięcia się w czasie. To jedno z najbardziej tradycyjnych doświadczeń onsen w regionie Tohoku, dokąd przyjeżdżają goście, by się kąpać, odpoczywać i oderwać od współczesnego życia w miejscu, które od wieków zmieniło się bardzo niewiele.

Jezioro Tazawa w prefekturze Akita jest najgłębszym jeziorem w Japonii. Woda zmienia odcienie niebieskiego w zależności od światła i pory dnia. Otaczające góry przebarwiają się na czerwono i złoto jesienią, a zimą brzegi pokrywane są śniegiem. Przy wodzie stoi brązowy posąg Tatsuko, postaci z lokalnej legendy. Szlaki piesze prowadzą przez lasy wokół jeziora i oferują widoki na wodę z kilku punktów.

Półwysep Oga wchodzi w Morze Japońskie i jest znany przede wszystkim jako ojczyzna Namahage, jednej z najbardziej rozpoznawalnych tradycji folklorystycznych regionu Akita. Podczas tego rytuału mężczyźni przebrani za demony w słomianych kostiumach chodzą od drzwi do drzwi w lokalnych wioskach, zwłaszcza w sylwestra, by przestrzegać przed lenistwem i złym zachowaniem. Muzeum na półwyspie opowiada historię tych postaci i sposób, w jaki tradycja jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Linia brzegowa jest skalista i otwarta na morze, co nadaje temu miejscu surowy i wietrzny charakter, odróżniający je od reszty Tohoku.

Hachimantai to wysoki wulkaniczny płaskowyż na granicy prefektur Akita i Iwate. Teren usłany jest małymi jeziorami, bagnami i gorącymi źródłami bijącymi przez szczeliny w ziemi. Jesienią lasy pokrywają się odcieniami czerwieni, pomarańczy i żółci, przyciągając wielu odwiedzających. Zimą płaskowyż przykrywa głęboki śnieg, a drogi prowadzą przez ściany śniegu zdecydowanie przekraczające ludzki wzrost. Kąpiele termalne rozsiane po całej okolicy są używane od wieków i dają wytchnienie po spacerze w zimnym powietrzu.

Hiraizumi bylo niegdys poteznym miastem na polnocy Japonii, ktore rywalizowalo z Kioto pod wzgledem bogactwa i wplywow. Dzis Hiraizumi zachowalo swiatynie, ogrody i stanowiska archeologiczne pochodzace z XI i XII wieku, wpisane na Liste Swiatowego Dziedzictwa UNESCO. Spacer po terenach Chuson-ji lub Motsu-ji pozwala zrozumiec, jak waznym miejscem bylo to miasto w epoce feudalnej.

Świątynia Chuson-ji stoi na zalesionym wzgórzu w Hiraizumi, małym miasteczku w prefekturze Iwate. Odwiedzający idą długą, zacienioną ścieżką otoczoną starymi cedrami, zanim dotrą na teren świątyni. Główną atrakcją jest Konjikido, mała pozłacana sala z XII wieku, pokryta w całości złotą folią. To jedna z najstarszych zachowanych tego rodzaju budowli w Japonii, obecnie chroniona wewnątrz nowoczesnego budynku ochronnego. Świątynia została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2011 roku ze względu na związek z klanem Fujiwara, który niegdyś rządził tą częścią północnej Japonii.

Wawóz Geibikei w prefekturze Iwate to wąski kanion wyrzeźbiony przez wolno płynącą rzekę. Po obu stronach wody wznoszą się wysokie wapienne skały, a światło pada na nie inaczej w zależności od pory roku. Wawóz zwiedza się na pokładzie płaskodennej drewnianej łodzi, popychanej przez przewoźnika tyczką. Rejs trwa około godziny w obie strony, do końca kanionu i z powrotem. To jeden z tych spokojnych momentów, które północna Japonia potrafi zaoferować.

Jodogahama to plaża na wybrzeżu prefektury Iwate w północnej Japonii. Woda ma głęboki niebieski odcień, a białe formacje skalne wynurzają się wprost z morza. Plaża wchodzi w skład Parku Narodowego Rikuchu Kaigan, wzdłuż nieregularnej linii brzegowej kształtowanej przez wieki. Można wypożyczyć małe łódki, aby zbliżyć się do skał, albo po prostu spacerować wzdłuż brzegu we własnym tempie.

Jaskinia Ryusendo, położona w prefekturze Iwate, jest jedną z największych jaskiń wapiennych w Japonii. W jej wnętrzu podziemne jeziora mienią się głębokim błękitem, który wyróżnia się nawet w ciemności. Woda kształtowała to miejsce przez tysiące lat, dając odwiedzającym wgląd w geologiczną historię północnej Japonii.

Zatoka Matsushima w prefekturze Miyagi od wieków uważana jest za jeden z trzech najpiękniejszych widoków w Japonii. Setki małych skalistych wysepek rozsiane są po wodzie, pokryte sosnami rosnącymi pod dziwnymi kątami ze skały. Łodzie powoli przepływają między wyspami, a z brzegu można obserwować sylwetki sosen na tle nieba. Światło zmienia się wraz z porami roku, a jesienią przybiera złote odcienie nad wodą. Spacer wzdłuż brzegu daje wyraźne poczucie, dlaczego to miejsce jest podziwiane od tak dawna.

Swiatynia Zuigan-ji w Matsushimie jest jedną z najczęściej odwiedzanych świątyń zen w północnej Japonii. Jest ściśle związana z klanem Date, feudalnymi władcami, którzy przebudowali ją na początku XVII wieku. Idąc aleją wysadzaną cedrami prowadzącą do głównej sali, mijasz wykute w skale groty, w których niegdyś medytowali mnisi. Wewnątrz malowane drzwi przesuwne i złote dekoracje pokazują bogactwo i wpływy władców, którzy przez pokolenia kształtowali ten region.

Mauzoleum Zuihoden to miejsce spoczynku Date Masamune, najpotężniejszego feudalnego pana regionu Tohoku. Zbudowane w XVII wieku i odbudowane po II wojnie światowej, budynek pokryty jest złotymi detalami, głęboko czerwonym lakierowanym drewnem i rzeźbionymi zdobieniami typowymi dla okresu Momoyama. Mauzoleum stoi na zalesionym wzgórzu w Sendai, otoczonym wysokimi cedrami. Odwiedzający wchodzą kamiennymi schodami przez drzewa do głównej bramy, co nadaje drodze spokojny i uroczysty charakter.

Zamek Sendai, znany też jako Aoba-jo, byl niegdys siedziba Date Masamune, jednego z najpotezniejszych feudalnych wladcow w historii Japonii. Dzis na wzgorzu pozostaly tylko kamienne mury i brama, ale widok na miasto Sendai i okoliczne lasy jest szeroki i wyrazny. Jezdziecka statua Date Masamune spoglada na miasto, ktore zalozyl w XVI wieku. Miejsce to dobrze oddaje, jak wielka byla ta warownia w przeszlosci.

Krater Okama znajduje się blisko szczytu góry Zao, na granicy prefektur Miyagi i Yamagata. W jego wnętrzu leży wulkaniczne jezioro, którego woda zmienia barwę zależnie od pory roku i oświetlenia, od głębokiej zieleni po blady szarozielony odcień. Ten specyficzny kolor pochodzi od mineralnych związków siarkowych rozpuszczonych w wodzie. Droga prowadzi niemal do krawędzi krateru, skąd można spojrzeć prosto na jezioro i otaczające zbocza. Jezioro leży na wysokości około 1 800 metrów nad poziomem morza, a powietrze jest tam chłodne nawet latem. Wiosną i jesienią wiele osób przyjeżdża, aby zobaczyć kontrast między barwną wodą a zmieniającą się roślinnością na stokach.

Yamadera to kompleks świątynny zbudowany na zboczu skalistej góry, do którego dociera się po pokonaniu ponad 1000 kamiennych stopni. Ścieżka wije się wśród omszałych skał i starych drzew cedrowych. Na szczycie otwiera się rozległy widok na zalesioną dolinę. To miejsce kultu buddyjskiego od wielu stuleci, które wciąż daje poczucie oderwania od codziennego życia.

Ginzan Onsen to tradycyjna wioska gorących źródeł w prefekturze Yamagata, gdzie stare drewniane ryokany stoją po obu stronach małej rzeki. Wieczorem, gdy zapalają się latarnie, wioska wydaje się należeć do innej epoki. Woda ze źródeł płynie nieprzerwanie, a otaczające góry Tohoku zmieniają barwy wraz z porami roku.

Dewa Sanzan to nazwa trzech świętych gór, Haguro, Gassan i Yudono, które od wieków przyciągają pielgrzymów i ascetycznych mnichów zwanych Yamabushi. Mnisi ci praktykują formę duchowego treningu opartego na kontakcie z naturą i wysiłku fizycznym. Na górze Haguro stoi pięciokondygnacyjna pagoda pośrodku starego lasu cedrowego, do której prowadzi kamienna schody liczące kilkaset stopni, po obu stronach otoczone wysokimi drzewami. Gassan przez większą część roku pokryty jest śniegiem, a latem odsłania szerokie, otwarte stoki. Yudono uważana jest za najświętszą z trzech gór, a niektóre jej obszary dostępne są wyłącznie poprzez określone rytuały.

Zao Onsen to górski kurort w prefekturze Yamagata, znany z gorących źródeł i stoków narciarskich. Zimą śnieg i lód pokrywają drzewa tak dokładnie, że wyglądają jak wielkie białe figury. Po japońsku te drzewa nazywają się juhyo i są obrazem najbardziej kojarzonym z tym miejscem. Wody termalne są lekko kwaśne i podobno korzystnie wpływają na skórę. Po dniu spędzonym na śniegu odwiedzający ogrzewają się w jednej z tradycyjnych łaźni.

Ouchijuku to stara wioska postojowa w prefekturze Fukushima, która przyjmowała podróżnych w epoce Edo. Spacer jej główną ulicą sprawia wrażenie cofnięcia się o kilka wieków. Domy kryte strzechą po obu stronach drogi zachowały swój tradycyjny kształt, a wiele z nich mieści dziś małe sklepy i lokalne restauracje. Ta wioska pokazuje, jak wyglądały przydrożne postojowe miejscowości w feudalnej Japonii i jest jednym z najlepszych przykładów tej epoki w regionie Tohoku.

Zamek Tsuruga stoi w mieście Aizu-Wakamatsu, w prefekturze Fukushima. Ten feudalny zamek jest ściśle związany z historią klanu samurajów z Aizu, który przez wieki rządził regionem. Jego białe mury i wielopoziomowy dach wyraźnie odcinają się od nieba, szczególnie gdy wiśnie wokół fosy kwitną. Wewnątrz mieści się muzeum opowiadające o feudalnej historii regionu i losach wojowników z Aizu w XIX wieku.

Stawy Goshikinuma w Fukushimie to zespół wulkanicznych jezior, których woda zmienia barwę między turkusowym błękitem, zielenią a głębokim kobaltem w zależności od światła i pory dnia. Te zmiany koloru wynikają z minerałów wydobywających się z dna. Ścieżka spacerowa łączy stawy ze sobą, dzięki czemu można przechodzić od jednego do drugiego i obserwować, jak odcienie zmieniają się po drodze. Jesienią otaczające drzewa dodają swoje barwy do wody, sprawiając, że odbicia stają się jeszcze bardziej zróżnicowane.

Jezioro Inawashiro leży w prefekturze Fukushima, u stóp wulkanu Bandai. To jedno z największych jezior w Japonii. Kolor jego powierzchni zmienia się w zależności od światła i pory roku, od głębokiego błękitu po zielonkawy odcień. Za wodą wznosi się sylwetka góry Bandai, co nadaje temu miejscu otwarty, naturalny charakter. Latem ludzie spacerują wzdłuż brzegów lub pływają łódkami, a jesienią otaczające lasy pokrywają się czerwienią i złotem.

Wawóz Naruko lezy w prefekturze Miyagi i jest jednym z najczesciej odwiedzanych miejsc przyrodniczych w regionie Tohoku. Rzeka przez wieki wyrzebila w skale strome sciany, tworzac gleboką dolinę. Szczegolnie jesienią to miejsce przyciaga wielu odwiedzajacych: drzewa przybierają barwy czerwone, pomaranczowe i zolte, pokrywając skaliste sciany cieplymi kolorami. Sciezki i stare mosty pozwalają spokojnie przemierzac wawóz, przy akompaniamencie szumu wody.