Преображенский храм, Cerkiew prawosławna w Diatkowie, obwód briański, Rosja

Cerkiew Przemienienia Pańskiego w Dyatkowie była kamienną cerkwią z dzwonnicą zbudowaną w stylu greckim, konsekrowaną w 1810 roku. W 1838 roku dodano dwie symetryczne kaplice boczne, a w 1845 roku cerkiew i dzwonnicę przebudowano w stylu włoskim. Kaplica boczna św. Bazylego Wielkiego, odlana z żeliwa nad rodzinną kryptą Malcowów, została ukończona w 1848 roku. Ikonostasy zdobił biały tłoczony kryształ z fabryki kryształu w Dyatkowie.

Kamienny kościół z dzwonnicą zbudowano w latach 1807–1810 na prośbę I. A. Malcowa, a w 1810 roku parafię Spasskoje przeniesiono do Diatkowa. Rodzina Malcowów przebudowała go w 1838 i 1845 roku, a w 1848 roku ukończono boczną kaplicę z bloków żeliwnych nad ich rodzinną kryptą. Zamknięty w 1929 roku kościół wkrótce rozebrano.

Nazwa cerkwi pochodzi od święta Przemienienia Pańskiego, a jej historia wiąże się z rodziną Malcowów, która finansowała jej ikonostasy. Ikony do nowego ikonostasu zamówiono w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, a ikonostasy zdobiono białym prasowanym kryształem z fabryki w Diatkowie. Szczególną uwagę zwracały ikony „Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny” i „Ostatnia Wieczerza” autorstwa malarza Ławrowa.

Cerkiew stała w mieście Diatkowo w obwodzie briańskim do zamknięcia 21 października 1929 r. i rozbiórki kilka lat później; na miejscu nie zachował się żaden budynek. Zachowane elementy wnętrza — wielobarwny szklany świecznik, lampa i jeden element dekoracyjny kryształowego ikonostasu — są eksponowane na stałej wystawie w Muzeum Kryształu w Diatkowie.

Ikonostasy cerkwi pokryto białym, tłoczonym, przezroczystym kryształem z fabryki kryształu w Diatkowie, a ikony do nowego ikonostasu zamówiono w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Zachowały się wielobarwny szklany świecznik, lampka i jeden element dekoracyjny kryształowego ikonostasu, wystawione w Muzeum Kryształu w Diatkowie.