Nizhnesini︠a︡chikhinskiĭ muzeĭ-zapovednik, Regionalne muzeum dziedzictwa kulturowego w Nizhni︠a︡i︠a︡ Sini︠a︡chikha, Rosja.

Muzeum-Rezerwat Architektury Drewnianej i Sztuki Ludowej w Niżniej Sinjaczisze, imienia I. D. Samojłowa, zajmuje 64 hektary nad rzeką Sinjaczichą, obok cerkwi Spaso-Prieobrażenskoj. Na jego terenie stoi ponad 20 budynków, w tym trzy zagrody chłopskie z XVII, XVIII i XIX wieku, pięć kaplic, wiatrak, wieża strażacka i wieża ostrogu aramaszewskiego.

Wieś Niżniaja Siniaczicha, założona w 1680 roku, leżała przy wielkim trakcie carskim łączącym europejską Rosję z Syberią. Od 1947 roku geometra Iwan Samojłow kupował za własne pieniądze ikony, malowane panele ścienne i przedmioty domowe; w 1967 roku zaczął restaurować zrujnowany sobór Spaso-Prieobrażenski, poświęcony w 1823 roku. Muzeum otwarto w tym budynku 16 września 1978 roku, a w 1988 roku otrzymało status skansenu architektury drewnianej i sztuki ludowej.

Pięć kaplic pełni dziś funkcję sal wystawowych. Kaplica Wniebowstąpienia pokazuje tkaniny i wyroby z papier-mâché mieszkanki wsi Krystyny Czuprakowej, kaplica Aleksandra Newskiego gromadzi stare drzeworyty, a kaplica Sawwacjusza i Zosimy Sołowieckiego obrazy Anny Iwanowny Trofimowej.

Teren pod gołym niebem zajmuje 64 hektary nad brzegami rzeki Siniaczichy; punktem wyjścia jest cerkiew Spaso-Prieobrażenska, a wokół niej stoją drewniane budowle. W kaplicach Aleksandra Newskiego oraz Zosimy i Sawwacjusza urządzono niewielkie ekspozycje, a kaplica Aleksandra Newskiego ma na dachu platformę widokową nad rzeką. Na przejście całego terenu pieszo trzeba zarezerwować czas.

Muzeum przechowuje rzadką kolekcję ludowych malunków z Uralu, które zdobią okiennice i przedmioty domowe. Te kolorowe wzory opowiadają historie o codziennym życiu ludzi, którzy mieszkali w regionie.