Troitskaya Tower, Wieża warowna w dzielnicy Twerskiej, Rosja
Wieża Troicka to 80-metrowa budowla z czerwonej cegły z wysokim zielonym hełmem na północno-zachodnim murze Kremla. Jej dolny blok ma ciemny łukowy przejazd i tarczę zegara; wyżej białe kamienne zdobienia tworzą ostre łuki, szczyty i pinakle narożne, a ośmioboczna kondygnacja podtrzymuje hełm. Od jej lewej strony biegnie krenelażowy mur z czerwonej cegły.
Zbudowana w latach 1495–1499 przez włoskiego architekta Aloisio da Milano wieża zastąpiła Bramę Rizopołożenską podczas przebudowy Kremla na ceglany za Iwana III. Prace opóźniły pożary z 1493 roku. Jej dwukondygnacyjna piwnica służyła w XVI–XVII wieku jako więzienie, z dwoma „kamiennymi workami” dostępnymi tylko przez otwór w suficie; przy bramach odbywały się egzekucje.
Obecna nazwa wieży pochodzi z 1658 roku, gdy przemianowano ją od stacji pocztowej Troicka w Kremlu. Wcześniej Moskwianie nazywali ją Rizopołożenska, Bogojawlenska, Znamenska lub Kuretna, od ikony bramnej i bram pałacu carskiego. Od 1585 roku ma zegar; pierwotny miał obracającą się tarczę podzieloną na dzień i noc oraz nieruchomą wskazówkę.
To główne wejście dla odwiedzających do Kremla, więc kolejki mogą się tworzyć w godzinach szczytu, szczególnie w ciepłych miesiącach. Warto przyjść wcześnie rano, aby uniknąć tłomu, a posiadanie dokumentów tożsamości w pogotowiu przyspieszy proces wejścia.
Zegar wieży, zainstalowany w 1585 roku, miał obrotową tarczę podzieloną na dzień i noc, podczas gdy wskazówka pozostawała nieruchoma. Jego opiekunowie zarabiali cztery ruble i sześć altinów rocznie, mniej niż zegarmistrzowie wieży Spasskiej, często wzywani do ich napraw.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 100 współtwórców z całego świata.