Alexandria Park, Park cesarski w Peterhofie, Rosja

Park Aleksandria to liczący 115 hektarów zespół pałacowo-parkowy na wschód od Dolnego Parku w Peterhofie, oddzielony od niego kamiennym murem z Bramą Zwierzęcą, Mikołajową i Morską. Jego tereny rozciągają się na dwóch tarasach między szosą z Petersburga do Oranienbaumu a Zatoką Fińską. Główne budowle — Cottage, Pałac Folwarczny i Kaplica Gotycka — stoją na górnym tarasie.

Teren przechodził przez kilku właścicieli, zanim cesarzowa Anna nabyła go w 1733 roku i utworzyła park łowiecki Jagdgarten z drewnianym pawilonem, z którego strzelała do naganianej zwierzyny. W latach 1770. podupadł i stał się zagrodą dla jeleni Oleny Zverinets. Mikołaj I podarował posiadłość żonie Aleksandrze Fiodorownej w 1825 roku, a od 1826 roku Adam Menelas zbudował Cottage i urządził park, ukończony w 1829 roku.

Nazwa parku upamiętnia cesarzową Aleksandrę Fiodorownę, żonę Mikołaja I, która otrzymała posiadłość w 1825 roku. Jej herb, wymyślony przez poetę Wasilija Żukowskiego, przedstawia nagi miecz przeszywający wieniec białych róż i widniał na niemal wszystkich budynkach Aleksandrii. Kaplica Gotycka służyła rodzinie cesarskiej jako prywatny letni kościół pod wezwaniem Aleksandra Newskiego.

Park Aleksandria leży na wschód od Dolnego Parku w Peterhofie, oddzielony od niego kamiennym murem z trzema bramami, m.in. Zwierzęcą, Mikołajową i Morską. Jego 115 hektarów ciągnie się od szosy Petersburg–Oranienbaum na południu po brzeg Zatoki Fińskiej na północy, na dwóch tarasach. Cottage jest udostępniony zwiedzającym; pałac Fermy otwarto ponownie w 2010 roku, a kaplicę neogotycką w 2006.

Herb parku, wymyślony przez poetę Wasilija Żukowskiego, przedstawia nagi miecz przechodzący przez wieniec białych róż i znajdował się na prawie wszystkich jego budynkach. Cottage odrestaurowano w 1978 roku pod kierunkiem architekta I. N. Benois, a kaplica neogotycka została ponownie otwarta w czerwcu 2006 roku po renowacji.