Fountain of Time, Betonowa rzeźba w Washington Park, Chicago, Stany Zjednoczone.

Fountain of Time to betonowa rzeźba w Washington Park w Chicago rozciągająca się na około 38 metrów (126 stóp) i przedstawiająca około stu ludzkich postaci w płaskorzeźbie przechodzących obok centralnej zakapturzonej postaci trzymającej kosę. Grupa stoi w płytkim basenie i tworzy długi zakrzywiony mur, który kieruje wzrok w stronę terenu.

Lorado Taft rozpoczął pracę w 1907 roku i ukończył ją w 1922 roku jako pomnik stulecia pokoju między Stanami Zjednoczonymi a Wielką Brytanią po traktacie gandawskim. Realizacja przeciągała się przez wiele lat, ponieważ Taft nieustannie dopracowywał proporcje i rozmieszczenie postaci.

Dzieło przedstawia ludzi w różnym wieku poruszających się procesją obok centralnej postaci Czasu, z bawiącymi się dziećmi, maszerującymi żołnierzami i idącymi starszymi osobami. Ten układ tworzy ciągły strumień, w którym każda grupa reprezentuje moment w życiu.

Dostęp prowadzi od Midway Plaisance na południowym krańcu Washington Park, gdzie pomnik stoi w pobliżu skrzyżowania dróg. Osoby przyjeżdżające z miasta mogą dotrzeć do parku liniami tramwajowymi lub samochodem wzdłuż 57th Street do Stony Island Avenue.

Rzeźba należała do pierwszych wielkich dzieł sztuki na świecie odlewanych całkowicie z betonu zbrojonego, służąc innym rzeźbiarzom jako poligon doświadczalny dla tego materiału. Ta metoda budowy umożliwiła stworzenie tak rozległej grupy postaci, która w kamieniu byłaby trudno wykonalna konstrukcyjnie.