Punic ports of Carthage

Porty punijskie Kartaginy składały się z dwóch połączonych basenów, jednego dla statków handlowych i jednego dla okrętów wojennych, powiązanych kanałami i przejściami. Kompleks rozciągał się na kilka hektarów i obejmował przystanie, magazyny i obiekty zaopatrzeniowe zaprojektowane do obsługi setek statków codziennie.

Porty zostały założone w IX wieku p.n.e. przez kolonistów fenickich i uczyniły Kartaginę dominującą potęgą morską na Morzu Śródziemnym. Przez wieki były rozbudowywane i ulepszane, aż do momentu, gdy rzymskie podboje drastycznie zmieniły ich rolę i ostateczny upadek.

Porty były miejscami spotkań, gdzie kupcy, rzemieślnicy i marynarze spotykali się codziennie, aby prowadzić interesy i wymieniać wiadomości. Sąsiadujące sanktuarium Tofet służyło jako duchowe centrum związane z życiem morskim, gdzie odbywały się rytuały powiązane z ich żeglarską kulturą.

Ruiny najlepiej eksploruje się w ciągu dnia, aby wyraźnie widzieć różne baseny i układ kanałów. Wycieczki z przewodnikiem pomagają zrozumieć, jak starożytni inżynierowie zaprojektowali ten system i gdzie pozycjonowano różne rodzaje statków.

Basen portu wojennego miał okrągły kształt i oferował wyspecjalizowane cumowiska dla około 220 okrętów wojennych, niezwykłe osiągnięcie inżynierskie na tamte czasy. Ten okrągły kształt umożliwiał sprawne manewrowanie i ochronę statków, demonstrując strategiczną inteligencję projektowania.