Skänninge Abbey, Ruiny klasztoru w Mjölby, Szwecja

Opactwo w Skänninge to odsłonięte kamienne fundamenty klasztoru dominikanek w Skänninge, w gminie Mjölby, w Östergötland. Pozostałości leżą przy kościele św. Marcina, na północny zachód od strumienia Skenaån, i obejmują częściowo zrekonstruowaną studnię na dziedzińcu klasztornym. Mury odkopano w latach 20., 30. i 40. XX wieku.

Ingrid Elofsdotter założyła klasztor w 1272 roku po pielgrzymkach do Rzymu i śmierci męża; został poświęcony 12 sierpnia 1281 roku i otrzymał przywilej od Magnusa Ladulåsa w 1282 roku. Po śmierci Ingrid w 1282 roku jej kult przyciągał pielgrzymów i dary. W 1505 roku siostry z Kalmaru przeniosły się tam ze swoimi majątkami, a w 1507 roku przeniesiono relikwie Ingrid. Zakonnice odmówiły przeniesienia do Vadsteny w 1531 roku i zostały przeniesione do Vrety w 1544 roku.

Po śmierci Ingrid ze Skänninge w 1282 roku klasztor stał się ośrodkiem jej kultu i przyciągał pielgrzymów do Skänninge. Rodziny szlacheckie wybierały pochówek na jego cmentarzu i składały duże dary przy okazji pogrzebów. W 1507 roku przeniesienie jej relikwii uczczono ceremonią uważaną za jedno z ostatnich wielkich świąt zakonu dominikanów w Szwecji przed reformacją.

Panele informacyjne na terenie wyjaśniają poprzedni układ budynków i codzienne życie zakonnic. Ruiny znajdują się na otwartym terenie i są łatwo dostępne, ale warto zaplanować czas na eksplorację różnych obszarów.

Ingrid ze Skänninge nigdy nie została kanonizowana, lecz w 1507 roku papież zezwolił na translację jej relikwii, a uroczystość złożenia ich w relikwiarzu odbyła się tu z wielką pompą. Uchodzi ona za jedno z ostatnich wielkich świąt zakonu dominikanów w Szwecji przed reformacją.