Sankt-Olof-Quelle, Naturalne źródło w gminie Simrishamn, Szwecja

Sankt-Olof-Quelle to źródło na południe od kościoła Sankt Olof w gminie Simrishamn w Szwecji. Jego obudowa ma około dwóch metrów średnicy i 80 centymetrów głębokości; tworzą ją ułożone warstwami szare i brązowawe kamienie, z większymi płaskimi płytami i kilkoma białawymi blokami w krawędzi. Trawa i zielone rośliny rosną na kamieniach i między szczelinami, a małe kamienne schody prowadzą z północnego wschodu do ciemnej wody.

Nazwa źródła odnosi się do Olafa II Norweskiego, zmarłego w 1030 r. i ogłoszonego świętym; istniejące już przed chrześcijaństwem źródła ofiarne otrzymały jego imię od XI wieku. To źródło, kilkaset metrów na południe od kościoła Sankt Olof, było miejscem pielgrzymkowym, a składane ofiary wspierały budowę i utrzymanie tego kościoła.

Źródło nosi imię świętego Olafa, króla Norwegii zmarłego w 1030 roku. Wierni wrzucali do niego monety, prosząc o pomoc; najubożsi składali kawałki mięsa, po których na wodzie pozostawała warstwa tłuszczu. Linneusz w swojej Podróży po Skanii opisuje święto 29 lipca, w dzień śmierci świętego, jako najważniejsze w okolicy.

Źródło leży kilkaset metrów na południe od kościoła w Sankt Olof, przy południowo-zachodnim narożniku gospodarstwa Sankt Olofs gård. Od północnego wschodu do wody prowadzą małe kamienne schody; tafla wody leży około 80 centymetrów poniżej krawędzi kamiennej obudowy. Obudowa ma średnicę około dwóch metrów.

Niecka ma około dwóch metrów średnicy i 80 centymetrów głębokości, a od północnego wschodu do wody prowadzą małe kamienne schody. Wciąż wrzuca się tu monety, tak jak wtedy, gdy Linneusz podczas podróży po Skanii opisał te ofiary.