Hedensberg Manor, Dwór w Västerås Municipality, Szwecja

Hedensberg Manor to dwór w parafii Tillberga, w gminie Västerås. Główny budynek wzniesiono około 1750 roku z inicjatywy gubernatora Petera Drufvy, a posiadłość w 1987 roku uznano za chroniony zespół budowlany.

Hedensberg po raz pierwszy wzmiankowano w 1377 roku, gdy Olof Djäken z Tuna wymienił 8½ öresland ziemi z Finnvidem Finnvidssonem. Wieś, obejmująca siedem mantal, rozwiązano w XVII wieku przy zakładaniu säteri. Obecny budynek główny wzniesiono około 1750 roku staraniem gubernatora Petera Drufvy; baron Carl De Geer kupił go w 1776 roku i ustanowił fideikomis dla córki Charlotty, żony generała porucznika barona Andersa Rudolfa du Rietza. Fideikomis przeszedł przez małżeństwo do rodziny Piper, a w 1824 do rodziny Hamilton i trwał 230 lat, aż Archibald Hamilton sprzedał majątek latem 2006 roku spółce AB Hvalfisken Jonasa Wahlströma.

Nazwa majątku pochodzi od średniowiecznej osady Hedensberg, wzmiankowanej w 1377 r., gdy Olof Djäken z Tuna wymienił tam 8,5 öresland ziemi z Finnvidem Finnvidssonem. Siedem mantali osady rozwiązano w XVII w. przy zakładaniu säteri. Trwający 230 lat fideikomis, ustanowiony przez Carla De Geera w 1776 r. dla córki Charlotty, zakończył się, gdy Archibald Hamilton sprzedał dwór latem 2006 r.

Posiadłość leży w parafii Tillberga, około 10 km na północ od Västerås; dawna stacja Hedensberga na otwartej w 1875 roku linii Sala–Tillberga znajdowała się tuż na zachód od budynków, a ruch pasażerski zakończono w 1967 roku. Od sprzedaży w 2006 roku firmie AB Hvalfisken teren jest prywatny: budynki ogląda się z okolicznych dróg i ścieżek, nie z terenu posiadłości.

Ochrona z 1987 roku nie przetrwała: gdy Archibald Hamilton sprzedał posiadłość latem 2006 roku firmie AB Hvalfisken Jonasa Wahlströma, spółkę fideikomisu połączono i wielowiekowa ochrona budynków, wyposażenia i gruntów wygasła. W 2007 roku zarząd wojewódzki Västmanland zgłosił prezesa Matsa Gustafssona za wyburzenie znacznej części osiemnastowiecznego wnętrza, w tym drewnianych podłóg; uniewinniono go z zarzutów o zabytki, a skazano w jednym z ośmiu punktów, usunięciu ściany działowej.