Flottans Badhus, Łaźnia publiczna na Skeppsholmen, Szwecja

Flottans Badhus na Skeppsholmen w Sztokholmie był zespołem jednej łaźni ciepłej i dwóch kąpieli zimnych. Zachował się pawilon kąpielowego: parterowy budynek z jasnożółtego drewna z ciemnym, płasko nachylonym dachem, dwoma ceglanymi kominami i kamienną podstawą; obok wznosi się wyższa kwadratowa wieża z żółtego drewna z masztem flagowym.

Około 1840 roku kąpiel zimna stała się obowiązkowa dla pułków stacjonujących w Sztokholmie, dlatego na wschodnim brzegu Skeppsholmen zbudowano pływającą łaźnię według rysunków Fredrika Bloma. Sąsiedni mały drewniany pawilon służył później jako mieszkanie dozorcy kąpieli, a w latach 1870. ciepłą łaźnię marynarki urządzono w starej kuźni obok. Kąpiel w zanieczyszczonej wodzie zakazano w 1923 roku i zimną łaźnię rozebrano; ciepła łaźnia działała do 1969 roku, gdy stocznia marynarki przeniosła się do Muskö.

Łaźnia znana jest przede wszystkim z obrazów Eugene'a Janssona przedstawiających nagich, wysportowanych marynarzy podczas kąpieli. Jansson, cierpiący na chorobę nerek zmuszającą go do regularnych ćwiczeń i kąpieli, dzięki znajomościom uzyskał dostęp do obiektu i znalazł tam modele do malarstwa figuralnego; z niektórymi rozpoczął zakazany wówczas związek homoseksualny.

Dziś pozostał tylko drewniany pawilon kąpielowego; pływająca łaźnia zimna została rozebrana, a jej pale wyciągnięto po zakazie kąpieli w 1923 roku. Łaźnia ciepła w starej kuźni działała do 1969 roku, gdy baza marynarki przeniosła się do Muskö. Miejsce leży na wschodnim brzegu Skeppsholmen, nad wodą.

Dziś pozostał tylko niewielki drewniany pawilon kąpielowego; pływająca łaźnia zimna została rozebrana, a jej pale wyciągnięte po zakazie kąpieli w zanieczyszczonej wodzie w 1923 roku. Łaźnia ciepła w dawnej kuźni działała do 1969 roku, gdy stocznia marynarki przeniosła się do Muskö.