12th Artillery Battery, Rindö, Bateria nadbrzeżna w gminie Vaxholm, Szwecja.

12. bateria na Rindö to fortification zbudowana w połowie lat 70. XIX wieku, około 100 metrów na zachód od reduty Rindö. Jej rdzeń, w kształcie klina skierowanego na wschód, został częściowo wykuty w skale i otoczony fosą o szerokości i głębokości około dziesięciu metrów. Całość ma około 100 na 50 metrów.

Baterię zbudowano w połowie lat 70. XIX wieku, około 100 metrów na zachód od reduty Rindö, po próbach z 1872 roku, w których pociski z gwintowanych luf przebiły mury twierdzy Vaxholm. Zastosowano nową w Szwecji zasadę konstrukcji: fort wpuszczono w skałę i otoczono wykutą fosą o szerokości i głębokości około 10 metrów. Uzbrojenie stanowiły cztery działa 15,2 cm m/98B w wieżach, zamówione w 1900 roku w Boforsie. Baterię zlikwidowano w 1933 roku.

Numer baterii pochodzi od jej miejsca w linii Vaxholm, biegnącej od Värmdö przez Rindö, zamek Vaxholm i Vaxö do Edholmy i Lillskär. Trzy działa przeniesione w 1938 roku do Landsort służyły tam do końca lat sześćdziesiątych; czwarte pozostało na miejscu, a zwolnione pomieszczenia stały się centralnym magazynem amunicji twierdzy Vaxholm.

Bateria zajmuje zachodni cypel Rindö, około 100 m na zachód od reduty Rindö; dociera się promem na Rindö, a dalej pieszo. Rdzeń stoi jak wyspa w wykutej fosie o szerokości i głębokości około 10 m: nierówna skała i strome krawędzie, nie podchodź do krawędzi fosy.

Armaty zostały celowo umieszczone na Rindö, aby kontrolować ruch morski na kilku trasach zbliżających się do Sztokholmu. To strategiczne umiejscowienie uczyniło ją krytycznym węzłem w szerzej pojętej sieci obronnej archipelagu.