Vasaparken, Gothenburg, park w dzielnicy Lorensberg, w Göteborgu, w Szwecji

Vasaparken to park miejski ze starymi, wysokimi drzewami, miękkimi łąkami i wijącymi się ścieżkami przechodzącymi przez teren. Park ma łagodnie pofałdowany teren, który opada z północy koło ulicy Vasagatan na południu, tworząc różne poziomy do spacerów i wypoczynku.

Vasaparken ukończono w 1892 roku kosztem 10 525 koron, na miejscu wyburzonej dzielnicy nędzy zwanej Skojarbacken, której nazwa oznaczała oszustów, nielegalnych szynkarzy, próżniaków, szmaciarzy i wróżki. Park otwarto uroczyście dopiero w 1908 roku, po ukończeniu obecnego gmachu głównego Uniwersytetu w Göteborgu.

Park nosi nazwę od dynastii Wazów, a powstał w miejscu Skojarbacken, dzielnicy, której nazwa odnosiła się do mieszkających tam oszustów, nielegalnych szynkarzy, próżniaków, zbieraczy szmat i wróżek. Piosenka „Bängen trålar” zespołu Nationalteatern wspomina Vasaparken. Po urządzeniu parku bawiły się w nim dzieci z zamożnego Vasastan i z robotniczej dzielnicy Landala.

Park zajmuje jeden kwartał na zboczu wznoszącym się od Vasagatan na północy do Engelbrektsgatan na południu; od wschodu ogranicza go Götabergsgatan, a od zachodu Aschebergsgatan. W północnej części stoi główny budynek Uniwersytetu w Göteborgu, zwrócony przez Vasagatan w stronę Vasaplatsen. Na południe od Engelbrektsgatan Vasakyrkan i Studenternas Hus przedłużają zielone otoczenie aż do Hvitfeldtska gymnasiet.

Vasaparken jest wymieniony w piosence „Bängen trålar” zespołu Nationalteatern. Park ukończono w 1892 roku kosztem 10 525 koron, ale otwarto go dopiero w 1908 roku, gdy gotowy był główny gmach Uniwersytetu w Göteborgu przy Vasaplatsen. Bawiły się tu razem dzieci z zamożnego Vasastan i z robotniczej dzielnicy Landala.