Sankt Erik, Historyczny lodołamacz w Sztokholmie, Szwecja
Sankt Erik to lodołamacz zwodowany w 1915 roku jako Isbrytaren II, dziś statek-muzeum przy Muzeum Vasa w Sztokholmie. Jego pochylony dziób pozwala wjeżdżać na lód i go kruszyć, a przednia śruba spłukuje wodę i pokruszony lód wzdłuż kadłuba. Dwie maszyny parowe o mocy 2800 i 1200 koni mechanicznych są najpotężniejszymi czynnymi w Szwecji.
Sankt Erik ukończono w latach 1914–1915 w stoczni Finnboda w Sztokholmie jako Isbrytaren II, pierwszy pełnomorski lodołamacz Szwecji, i w 1915 roku wszedł do służby dla miasta Sztokholmu. Kruszył lód głównie w archipelagu sztokholmskim do 1977 roku, a w surowe zimy także na Bałtyku dla szwedzkiej administracji morskiej. Duża przebudowa w 1958 roku przestawiła go z węgla na olej i nadała mu nazwę Sankt Erik. Od 1980 roku jest statkiem-muzeum opiekowanym przez Muzeum Morskie.
Nazwa nawiązuje do świętego Eryka, patrona Szwecji, odzwierciedlając dumę związaną z utrzymaniem szlaków żeglugowych. Statek pełni teraz funkcję muzeum życia pracowniczego, pokazując, jak kluczowe były operacje łamania lodu dla przetrwania Sztokholmu.
Statek jest zakotwiczony w pobliżu Muzeum Vasa, gdzie odwiedzający mogą wejść na pokład i zbadać obszary pokładu i silników. Lokalizacja jest łatwo dostępna i zapewnia bezpośredni dostęp do historii operacji łamania lodu.
Statek ma zbiorniki przechyłu, które napełniają się wodą morską, aby sprawić, że się kołysze na boki, tworząc szersze kanały w lodzie. Ta technika pozwoliła załodze efektywniej przebijać się przez trudne zamrożone przejścia.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 470 współtwórców z całego świata.
