Tullgarn Palace, Pałac królewski w Södermanland, Szwecja

Pałac Tullgarn to trzykondygnacyjny budynek z różowo-pomarańczową górną fasadą i jasnoszarym parterem, którego środkowa część zwieńczona jest trójkątnym frontonem. Z dachu wznosi się ciemna wieża zegarowa z zieloną kopułą i cienką iglicą, a rzędy wysokich prostokątnych okien ciągną się za balustradą. Dwa ośmiometrowe skrzydła wychodzą z 43-metrowego korpusu głównego, tworząc otwarty dziedziniec od strony Tullgarnsviken.

Pierwszy zamek, Stureborgen, wzniesiono około 1600 roku w stylu renesansowym na skalistym cyplu zatoki Tullgarnsviken. Rozebrano go w 1719 roku i zastąpiono obecnym pałacem, zamówionym przez radcę stanu Magnusa Juliusa De la Gardie, który odziedziczył posiadłość w 1713 roku i dysponował dużym majątkiem dzięki małżeństwu z Hedvig Catharina Lillie. Architekt Joseph Gabriel Destain i rzemieślnicy ze Sztokholmu zbudowali go w latach 1720–1727. W 1772 roku korona nabyła Tullgarn i uczyniła z niego rezydencję królewską.

Nazwa Tullgarn pochodzi od tylle, sosnowego lasku, i garn, wąskiej zatoki, i nie ma nic wspólnego z cłem. Książę Fredrik Adolf mieszkał tu w latach 1778–1793 ze swoją kochanką Sophie Hagman; opowieści z tych lat zachowały się jako wspomnienia tullgarńskie. Jadalnia śniadaniowa urządzona jest jak południowoniemiecka Bierstube, co nawiązuje do pochodzenia królowej Victorii z Badenii.

Pałac znajduje się mniej niż godzinę od Sztokholmu i oferuje parkowanie oraz kawiarnie dla zwiedzających podczas godzin otwarcia. Miejsce jest łatwo dostępne z głównych dróg i zapewnia wystarczająco dużo miejsca do eksploracji terenu.

W 1924 roku etiopski następca tronu Ras Tafari, późniejszy cesarz Haile Selassie, zatrzymał się w Tullgarn podczas podróży po Europie. Ściany westybulu pokrywają ręcznie malowane holenderskie kafle, a jadalnia śniadaniowa urządzona jest jak południowoniemiecka Bierstube, co nawiązuje do pochodzenia królowej Victorii z Badenii.