Glimmingehus, Średniowieczna forteca w Simrishamn, Szwecja

Glimmingehus to prostokątna wieża mieszkalna z surowego szarego kamienia, o wymiarach 30 na 12 metrów, z murami grubymi 2,4 metra u podstawy i 1,8 metra wyżej. Jej stromy dach z pomarańczowych dachówek ogranicza po lewej stronie schodkowy szczyt sięgający 26 metrów. Płaska fasada ma rozproszone małe otwory i rząd strzelnic pod linią dachu. Obok stoją niski biały dom i drewniana kładka.

Jens Holgersen Ulfstand, duński radca i admirał, rozpoczął budowę Glimmingehus w 1499 roku pod kierunkiem północnoniemieckiego mistrza Adama van Dürena; prace ukończono w 1506 roku. Zamek służył jako rezydencja tylko przez kilka pokoleń, zanim przekształcono go w spichlerz. W 1676 roku król Karol XI nakazał jego rozbiórkę podczas wojny skańskiej, ale próba nie powiodła się, gdy u wybrzeży Ystad pojawiła się flota duńsko-holenderska.

Nazwa Stora Glimminge, „Wielkie Glimminge”, służyła Jensowi Holgersenowi Ulfstandowi do podkreślenia rangi posiadłości w okolicy. Wykopaliska wydobyły szkło weneckie, malowane szkło z Nadrenii i hiszpańską ceramikę; rodzina rycerza miała w murach kanały ciepłego powietrza i ławy w niszach okiennych. Letnie wydarzenia kontynuują miejscową tradycję opowieści o duchach pod tytułem „Dziwaczne historie i przerażające opowieści”.

Miejsce jest łatwo dostępne i muzeum wewnątrz pokazuje przedmioty z wcześniejszych czasów wraz z kuchnią pokazującą historyczne metody gotowania. Odwiedzający powinni zaplanować około dwie do trzech godzin, aby odkryć pokoje i zobaczyć wystawę.

Nad wejściem do zamku znajduje się machikuł, otwór, przez który można było wylewać wrzące płyny lub zrzucać kamienie na intruzów. Podobne otwory w dawnym ganku obronnym, tuż pod dachem, służyły temu samemu celowi. Ten ganek i mur otaczający twierdzę zostały dawno temu usunięte.