Kisłowodzk

Kisłowodsk to miasto uzdrowiskowe w Kraju Stawropolskim na północnym zboczu Wielkiego Kaukazu na wysokości 815 metrów. Miasto obejmuje rozległy park z pawilonami fontannymi, sanatoriami z różnych epok i trasami spacerowymi wijącymi się przez zalesione wzgórza i otwarte doliny.

Obszar został oficjalnie ogłoszony państwowym uzdrowiskiem leczniczym w 1803 roku za panowania cara Aleksandra I po tym, jak rosyjskie wojska zbudowały fortecę w pobliżu źródła mineralnego. W następnych dziesięcioleciach miejsce rozwinęło się w popularny cel podróży dla pisarzy i szlachty szukających odpoczynku.

Odwiedzający gromadzą się wzdłuż fontann pitnych w parku, gdzie wielu napełnia swoje szklanki gazowaną wodą mineralną rano i spaceruje powoli ścieżkami. Tradycja kilkugodzinnego spaceru pozostaje tu żywa, z lokalnymi muzykami często grającymi na placach, podczas gdy pacjenci siedzą razem na ławkach i dzielą się rozmowami o leczeniu.

Miasto jest dostępne przez cały rok, a większość odwiedzających łączy spacery po parku z regularnymi przystankami przy fontannach pitnych. Ścieżki w parku są w większości dobrze utwardzone, chociaż niektóre trasy na wyższych wysokościach zawierają bardziej strome odcinki.

Lokalne źródło mineralne Narzan zawiera naturalny dwutlenek węgla, który nadaje wodzie musujący smak i pochodzi bezpośrednio z podziemi. Od XIX wieku woda ta jest używana zarówno do picia, jak i kąpieli, a wielu gości smakuje świeżą wodę bezpośrednio przy pawilonach fontannowych.