Convento de São Cristóvão de Lafões, Klasztor cysterski w São Cristóvão de Lafões, Portugalia.

Convento de São Cristóvão de Lafões to kompleks klasztorny w Portugalii z granittowymi murami i ośmiokątnym kościołem. Budynki rozprzestrzeniają się na zboczu i pokazują różne style budowlane pochodzące z różnych epok.

Klasztor założono około 1123 roku przez pustelników zgromadzonych przez opata João Cirita przy wsparciu D. Teresy, matki Afonso Henriquesa; część historyków przypisuje fundację João Peculiarowi. Około 1163 roku przeszedł do zakonu cystersów, w filiacji Clairvaux. Po dwóch pożarach kościół odbudowano w 1704 roku na planie ośmioboku i konsekrowano w 1761 roku, a cały zespół wzniesiono na nowo w XVIII wieku. Władze liberalne skasowały klasztor 30 maja 1834 roku.

Oficjalna nazwa klasztoru w Kongregacji Alcobaça brzmiała Real Mosteiro de São Cristóvão de Lafões. Założenie wiąże się z opatem João Cirita, który z pomocą D. Teresy, matki D. Afonso Henriquesa, zgromadził pustelników z zboczy Vougi. Część historyków przypisuje fundację João Peculiarowi; Cirita objął kierownictwo, gdy Peculiar został powołany do innych zadań.

Dawny klasztor działa dziś jako turystyka wiejska, więc zwiedzanie wiąże się z pobytem, a nie ze zwykłym zwiedzaniem zabytku. Kościół, odbudowany w 1704 r. i konsekrowany w 1761 r., stoi na wzgórzu nad potokiem Landeira koło Gralheiry; czworobok dwukondygnacyjnego wirydarza znajduje się na prawo od kościoła, patrząc od wejścia.

Archiwum klasztoru spłonęło w pożarze seminarium w Viseu, dlatego nie znamy imion i dokonań większości wczesnych opatów. Zachowała się tradycja założenia: opat João Cirita zgromadził pustelników rozproszonych na zboczach Vougi, a część historyków przypisuje właściwe założenie João Peculiarowi.